De Fide et Operibus (4)

Et ipse dominus, exemplum singulare patientiae, qui
etiam in duodecim apostolis usque ad passionem diabolum
pertulit et qui ait: sinite utraque crescere usque ad
messem, ne forte, dum uultis colligere zizania,
simul eradicetis et triticum, retiaque illa similitudine
ecclesiae usque ad litus, hoc est usque ad saeculi finem,
bonos et malos pisces habitura praedixit et cetera, si qua de
permixtione bonorum et malorum siue aperte siue per similitudines
est locutus, non ideo tamen omittendam censuit
ecclesiae disciplinam; immo uero admonuit adhibendam, quando
ait: adtendite uobis; si peccauerit in te frater
tuus, uade corripe eum inter te et ipsum solum.
si te audierit, lucratus eris fratrem tuum. si autem
non audierit, adsume tecum unum uel duos, ut in
ore testium duorum uel trium stet omne uerbum.
quodsi non audierit eos, dic ecclesiae. si autem
nec ecclesiam audierit, sit tibi tamquam ethnicus
et publicanus. deinde ipsius seueritatis terrorem grauissimum
adiecit etiam eo loco dicens: quae solueritis in
terra, soluta erunt et in caelo, et quae ligaueritis
in terra, ligata erunt et in caelo; prohibet etiam
sanctum dari canibus. nec contrarius est apostolus domino, [*] [*]

quia dicit: peccantes coram omnibus argue, ut ceteri
timorem habeant, cum ille dicat: corripe eum inter
te et ipsum. utrumque enim faciendum est, sicut infirmitatis
diuersitas admonet eorum, quos utique non perdendos, sed
corrigendos curandosque suscepimus, et alius sic, alius autem
sic sanandus est. ita etiam est ratio dissimulandi et tolerandi
malos in ecclesia; et est rursus ratio castigandi, corripiendi,
non admittendi uel a communione remouendi.