De Fide et Operibus (3)

Quibus respondens hoc primum dico, ne quis ea
testimonia scripturarum, quae conmixtionem bonorum et malorum
in ecclesia uel praesentem indicant uel futuram praenuntiant,
sic accipiat, ut disciplinae seueritatem siue diligentiam
soluendam omnino atque omittendam non illis edoctus litteris,
sed sua opinatione deceptus existimet. neque enim, quia illam
primi populi permixtionem Moyses dei famulus patientissime
perferebat, ideo non in multos etiam gladio uindicauit; et
Phinees sacerdos adulteros simul inuentos ferro ultore confixit.
quod utique degradationibus et excommunicationibus
significatum est esse faciendum hoc tempore, cum in ecclesiae
disciplina uisibilis fuerat gladius cessaturus. nec quia beatus
apostolus inter falsos fratres tolerantissime congemescit et
quosdam etiam diabolicis inuidentiae stimulis agitatos Christum
tamen praedicare permittit, ideo parcendum censet illi, qui
uxorem patris sui habuit — quem praecipit congregata
• ecclesia tradendum satanae in interitum carnis, ut
spiritus saluus sit in die domini Iesu — aut ideo ipse
alios non tradidit satanae, ut discerent non blasphemare,
aut frustra dicit: scripsi uobis in epistula non
commisceri fornicariis, non utique fornicariis [*] [*] huius mundi aut auaris aut raptoribus aut idolis
seruientibus; alioquin debueratis de hoc mundo
exire. nunc autem scripsi uobis non commisceri,
si quis frater nominatur aut fornicator aut idolis
seruiens aut auarus aut maledicus aut ebriosus
aut rapax, cum eius modi ne quidem cibum sumere.
quo enim mihi de his qui foris sunt iudicare?
nonne de his qui intus sunt uos iudicatis? de his
autem qui foris sunt deus iudicabit. auferte malum
ex uobis ipsis. ubi quidem aliqui id, quod dictum
est (ex uobis ipsis, ita intellegunt, ut ex se ipso unusquisque
auferat malum, hoc est, ut ipse sit bonus. sed
utrolibet modo intellegatur, siue ut seueritate ecclesiae mali
excommunicationibus corripiantur, siue ut se quisque corripiendo
et corrigendo a se ipso auferat malum, illud tamen,
quod supra dictum est, non habet ambiguitatem, ubi praecipit
non commisceri eis fratribus, qui in aliquo supra dicto uitio
nominantur, id est noti famosique sunt.

Quo autem animo et qua caritate misericors ista seueritas
adhibenda sit, non solum eo loco, ubi ait: ut spiritus
saluus sit in die domini Iesu, sed alibi quoque euidenter
ostendit dicens: si quis non obaudit uerbo nostro
per epistulam, hunc notate, et nolite commisceri [*] [*]
cum eo, ut erubescat; et non ut inimicum existimetis,
sed corripite ut fratrem.