De Fide et Operibus (5)

Errant autem homines non seruantes modum; et
cum in unam partem procliuiter ire coeperint, non respiciunt
diuinae auctoritatis alia testimonia, quibus possint ab illa
intentione reuocari et in ea, quae ex utrisque temperata est,
ueritate ac moderatione consistere, nec in hac re tantum, de
qua nunc quaestio est, sed etiam in aliis multis. nam quidam
intuentes diuinarum testimonia litterarum, quibus unus deus
colendus insinuatur, eundem patrem, qui est filius, sanctumque
spiritum putauerunt; alii rursus ueluti morbo contrario
laborantes, cum adtenderent ea, quibus trinitas declaratur,
nec ualerent intellegere, quomodo sit unus deus, cum et pater
non sit filius nec filius sit pater nec spiritus sanctus aut filius
aut pater, diuersitates etiam substantiarum asserendas putauerunt.
quidam intuentes in scripturis sanctae uirginitatis laudem
conubia damnauerunt; quidam rursus ea testimonia consectantes,
quibus casta coniugia praedicantur, uirginitatem nuptiis [*] [*]
aequauerunt. quidam cum legerent: bon u m est, fratres B, non m a nducare
carnem neque bibere uinum et nonnulla similia,
creaturam dei et quas uoluerunt escas inmundas esse senserunt;
quidam uero legentes: omnis creatura dei bona est et
nihil abiciendum, quod cum gratiarum actione
percipitur, in uoracitatem uinolentiamque conlapsi sunt,
non sibi ualentes auferre uitia, nisi eis e contrario uel tanta
uel maiora succederent.