De Fide et Operibus (21)

Quamobrem iam illud uideamus, quod excutiendum
est a cordibus religiosis, ne mala securitate salutem
suam perdant, si ad eam obtinendam sufficere fidem putauerint,
bene autem uiuere et bonis operibus uiam dei tenere
neglexerint. nam etiam temporibus apostolorum non intellectis
quibusdam subobscuris sententiis apostoli Pauli hoc eum
quidam arbitrati sunt dicere: faciamus mala, ut ueniant
bona, quia dixerat: lex subintrauit, ut abundaret
delictum; ubi autem abundauit delictum, superabundauit
gratia. quod ideo uerum est, quia legem
accipientes homines, qui do suis uiribus superbissime praesumebant,
nec diuinum adiutorium uincendarum malarum
concupiscentiarum recta fide inpetrantes pluribus grauioribusque
delictis etiam lege praeuaricata onerati sunt: ac sic magno
reatu conpellente confugerunt ad fidem, qua misericordiam indulgentiae
mererentur et auxilium a domino, qui fecit caelum
et terram, ut diffusa per spiritum sanctum caritate in cordibus
suis cum dilectione agerent, quae contra saeculi huius
concupiscentias iuberentur secundum id, quod praedictum
fuerat in psalmo: multiplicatae sunt infirmitates
eorum; postea adcelerauerunt. cum ergo dicit apostolus
arbitrari se iustificari hominem per fidem sine operibus [*] [*]
legis, non hoc agit, ut percepta ac professa fide opera iustitiae
contemnantur, sed ut sciat se quisque per fidem posse iustificari,
etiamsi legis opera non praecesserint. sequuntur enim
iustificatum, non praecedunt iustificandum. unde in praesenti
opere non opus est latius disputare, praesertim quia ex hac
quaestione prolixum librum edidi, qui inscribitur "De littera
et spiritu". quoniam ergo haec opinio tunc fuerat exorta, aliae
apostolicae epistulae, Petri, Iohannis, Iacobi, Iudae, contra
eam dirigunt intentionem, ut uehementer astruant fidem sine
operibus non prodesse: sicut etiam ipse Paulus non qualemlibet
fidem, qua in deum creditur, sed eam salubrem planeque
euangelicam definiuit, cuius opera ex dilectione procedunt.
et fides, inquit, quae per dilectionem operatur.
unde illam fidem, quae sufficere ad salutem quibusdam uidetur,
ita nihil prodesse adseuerat, ut dicat: si habeam omnem
fidem, ita ut montes transferam, caritatem autem
non habeam, nihil sum. ubi autem fidelis caritas operatur,
sine dubio bene uiuitur; plenitudo enim legis caritas.