De Fide et Operibus (18)

Si ergo ita quisque ueniat ad sancti lauacri petitionem,
ut profiteatur se ab idolorum sacrificiis non recessurum
nisi forte postea, quando placuerit, baptismum tamen
iam iamque deposcat templumque dei uiui se fieri flagitet
non solum cultor idolorum, uerum etiam in aliquo tam nefario
sacerdotio perseuerans, quaero ab istis, utrum eum faciendum
uel catechumenum censeant: quod procul dubio fieri non
debere clamabunt; neque enim aliud de illorum corde sentiendum
est. reddant itaque rationem secundum testimonia
scripturarum, quae sic intellegenda putant, quo modo huic
audeant contradicere nec admittendum esse confirment reclamantem
atque dicentem: didici et ueneror Christum crucifixum,
credo filium dei esse Christum Iesum; non me ultra
differas, nihil amplius iam requiras. quos per euangelium
generabat apostolus, nihil eos nosse tunc amplius quam
Christum crucifixum uolebat; post uocem spadonis, qua se
credere Iesum Christum filium dei esse respondit, continuo
Philippus eum baptizare non distulit. quid me ab idolorum
cultu prohibes nec ad sacramentum Christi admittis, priusquam
inde discessero? illud a pueritia didici, consuetudine
ibi grauissima premor: faciam, cum potuero, cum commodum
fuerit; quod etsi non faciam, non tamen sine Christi sacramento
hanc uitam finiam, ne deus exigat animam meam de
manibus tuis. quid huic respondendum existimant? an placet,
ut admittatur? absit; nullo modo crediderim in tantum eos [*]
progredi. quid ergo respondebunt haec dicenti et addenti, quod
nihil sibi de idololatria relinquenda saltem dici debuit ante
baptismum, sicut inde nihil ante mare rubrum populus ille
primus audiuit, quoniam lex haec habet, quam ex Aegypto
iam liberatus accepit. profecto dicturi sunt homini: templum
dei futurus es, cum baptismum acceperis; dicit autem apostolus:
quae conpositio templo dei cum idolis?
quare ergo non uident similiter esse dicendum: membrum
Christi futurus es, cum acceperis baptismum; non possunt
membra Christi esse membra meretricis? quia et hoc apostolus
dicit, qui et alio loco, nolite, inquit, errare; neque
fornicatores neque idolis seruientes et cetera, quae
illic enumerat, regnum dei possidebunt. cur ergo ad
baptismum idolis seruientes non admittimus et fornicatores
admittendos putamus, cum et his et ceteris malis dicat: et
haec quidam fuistis, sed abluti estis, sed sanctificati
estis, sed iustificati estis in nomine domini
Iesu Christi et in spiritu dei nostri? quid igitur
causae est, ut, cum potestas patet utrumque prohibendi,
uenientem ad baptismum permittam fornicarium permanere
et non permittam idolis seruientem, cum et illis et illis dici
audiam: et haec quidam fuistis, sed abluti estis?
sed eo mouentur isti, quia putant in tuto esse salutem eorum,
quamuis per ignem qui in Christum crediderint [*] [*]
sacramentumque eius acceperint, id est baptizati fuerint, etiamsi morum
corrigendorum ita neglegentes sint, ut nequiter uiuant. unde
mox uidebo, si deus iuuerit, quid secundum scripturas sentiendum
sit.