De bono coniugali (23)

Nec quod purificari lex hominem et post coniugalem
concubitum iubet, peccatum esse declarat, si non est
ille, qui secundum ueniam conceditur, qui etiam nimius inpedit
orationes. sed sicut multa lex ponit in sacramentis et umbris
futurorum, quaedam in semine quasi materialis informitas,
quae formata corpus hominis redditura est, in significatione
posita est uitae informis et ineruditae: a qua informitate
quoniam oportet hominem doctrinae forma et eruditione mundari,
in huius rei signum illa purificatio praecepta est post
seminis emissionem. neque enim et in somnis peccato fit; et
tamen etiam ibi praecepta est purificatio. aut si et hoc peccatum
quisquam putat, non arbitrans accidere nisi ex aliquo
huius modi desiderio, quod procul dubio falsum est, numquid
et solita mensuum peccata sunt feminarum? a quibus tamen
eas eadem legis uetustas praecepit expiari non nisi propter [*] [*]
ipsam materialem informitatem, quae facto conceptu tamquam
in aedificationem corporis additur. ac per hoc cum informiter
fluit, significari per illam lex uoluit animum sine disciplinae
forma indecenter fluidum ac dissolutum, quem formari oportere
significat, cum talem fluxum corporis iubet purificari. postremo
numquid et mori peccatum est aut mortuum sepelire non
etiam bonum opus humanitatis est? et tamen purificatio et
inde mandata est, quia et mortuum corpus uita deserente
non peccatum est, sed peccatum significat animae desertae a
iustitia.