De Beata Vita (28-29)

Est ergo animi egestas, inquam, nihil aliud quam stultitia.
haec est enim contraria sapientiae et ita contraria, ut mors uitae,
ut beata uita miserae, hoc est sine aliquo medio. nam ut omnis 11011
beatus homo miser est omnisque homo non mortuus uiuit, sic omnem
non stultum manifestum est esse sapientem. ex quo et illud iam licet
uidere, non ex eo tantum Sergium Oratam fuisse miserum, quod timebat,
ne fortunae illa munera amitteret, sed quia stultus erat. quo
fit, ut miserior esset, si tam pendulis nutantibusque his, quae bona
putabat, nihil omnino metuisset. esset enim non fortitudinis excubiis
sed mentis sopore securior et altiore stultitia demersius miser.
at si omnis, qui caret sapientia, magnam patitur egestatem omnisque
compos sapientiae nihilo eget, sequitur, ut stultitia sit egestas.
ut autem omnis stultus miser, ita omnis miser stultus est. ergo ut
omnis egestas miseria, ita omnis miseria egestas esse conuincitur.

Quam conclusionem Trygetius cum se parum intellexisse
diceret: Quid, inquam, inter nos ratione conuenit? — Eum egere,
inquit, qui sapientiam non habeat. — Quid est ergo, inquam, egere?
— Sapientiam non habere. — Quid est, inquam, sapientiam non
habere ? hic cum taceret: Nonne hoc est, inquam, habere stultitiam ?
— Hoc, inquit. — Nihil est ergo aliud, inquam, habere egestatem
quam habere stultitiam; ex quo iam necesse est egestatem alio
uerbo nominari, quando stultitia nominatur; quamquam nescio [*]