De Beata Vita (10)

Atque ego rursus exordiens: Beatos nos esse uo-
lumus, inquam. — l\'ix hoc effuderam, occurrerunt una uoce consentientes.
— Uideturne uobis, inquam, beatus esse, qui quod uult
non habet? — Negauerunt. — Quid? omnis, qui quod uult habet.
beatus est? — Tum mater: Si bona, inquit, uelit et habeat, beatus
est, si autem mala uelit, quamuis habeat. miser est. — (\'Cui ego arridens
atque gestiens: Ipsam, inquam, prorsus, mater, arcem philosophiae
tenuisti. nam tibi procul dubio uerba defuerunt, ut non sicut
Tullius te modo panderes, cuius de hac sententia uerba ista sunt.
nam in Hortensio. quem de laude ac defensione philosophiae librum [*] [*]

fecit: ecce autem. ait, non philosophi quidem,
sed promti tamen ad disputandum omnes
aiunt esse beatos, qui uiuant ut ipsi uelint.
falsum id quidem; uelle enim quod non deceat,
id est ipsum miserrimum. nec tam miserum
est non adipisci quod uelis, quam adipisci
uelle quod non oporteat. plus enim mali prauitas
uoluntatis adfert quam fortuna c u iquam
boni. — In quibus uerbis illa sic exclamabat, ut obliti penitus
sexus eius magnum aliquem uirum considere nobiscum crederemus
me interim, quantum poteram, intellegente, ex quo illa et quam
diuino fonte manarent. — Et Licentius: Sed dicendum, inquit, tibi
est, ut beatus sit quisque, quid uelle debeat et quarum rerum eum
oporteat habere desiderium. — Inuita me, inquam, natali tuo,
quando dignaberis; quidquid apposueris libenter sumam. qua conditione
hodie apud me ut epuleris, peto nec flagites, quod fortasse non
est paratum. — Quem cum modestae ac uerecundae commonitionis
suaepaeniteret: Ergo illud, inquam, conuenit inter nos, neque quemquam
beatum esse posse, qui quod uult non habet, neque omnem,
qui quod uult habet, beatum esse? — Dederunt.