Contra Partem Donati Post Gesta (34-36)

In ipsis etiam Corinthiis ibi erant, qui non credebant
resurrectionem mortuorum, quae singularis fides est christianorum,
quod eis ita dicit apostolus: si autem Christus
praedicatur quod resurrexit a mortuis, quomodo
dicunt quidam in uobis quia resurrectio mortuorum
non est? non dixit (in hac terra\' uel (in hoc mundo\',
sed in uobis\' inquit. neque enim posset de Christi resurrectione
praescribere nisi iam utique christianis, quibus de ipsa resurrectione
Christi dicit: sic praedicamus et sic credidistis.
nunc adtendamus uerba illa, quibus Corinthiorum
ecclesiam in epistulae principio sic laudat, ut dicat: gratias
ago deo meo semper pro uobis in gratia dei quae
data est uobis in Christo Iesu, quia in omnibus
diuites facti estis in illo, in omni uerbo et in omni
scientia, sicut testimonium Christi confirmatum
est in uobis, ita ut nihil uobis desit in ulla gratia.
ecce sic erant ditati in Christo in omni uerbo et in omni
scientia, ita eis nihil deerat in ulla gratia, ut in illis essent,
qui resurrectionem mortuorum adhuc usque non crederent.
puto autem quod isti, quibus nihil deerat in ulla gratia, non
ducebant iugum cum eis, qui resurrecturos mortuos non credebant.
ecce quomodo non ducunt iugum cum infidelibus
(fideles), quamuis eidem populo misceantur et sub eisdem
sacerdotibus eisdem sacramentis inbuantur. [*] [*]

Denique ipse apostolus, ne huic infidelitati consentirent,
quorum iam fides tenebat resurrectionem mortuorum, non eis
praecepit corporalem separationem; multi quippe erant, non
sicut ille unus qui uxorem patris sui habuit, quem liberiore
correptione et excommunicatione iudicat dignum; longe aliter
iste, aliter uitiosa curanda et sananda est multitudo, ne forte,
si plebs a plebe separetur, per schismatis nefas etiam triticum
eradicetur. eos ergo, qui iam credebant resurrectionem mortuorum,
ab his, qui eam in eodem populo non credebant, non
corporaliter apostolus separat, sed tamen spiritaliter separare
non cessat dicens: nolite seduci; corrumpunt mores
bonos conloquia mala. non eorum congressum, sed consensum
timet, ne malis conloquiis adcommodent fidem, quae
corrumpunt mores bonos; moribus ergo eos, non altaribus
admonet separari. postremo, antequam eis haec apostolus scriberet,
in eadem ecclesia erant, qui resurrectionem mortuorum
non credebant, in qua erant quibus nihil deerat in ulla gratia,
et illi istos infidelitate Sua non inquinabant, quia isti illis ad
eandem infidelitatem non consentiebant. ecce quomodo illo non
acceditur, ne quisquis accesserit inquinetur; ecce quomodo
nulla participatio est lumini ad tenebras; ecce quomodo, quamuis
intra eadem retia natent pisces utrique, nec causa causae
praeiudicat nec persona personae.

Quod cum ita sit, quae tam cruda stultitia, quis tam
ferreus cordis somnus non excutiatur possitque aliquando sentire
Caeciliani causam catholico orbi terrarum, cui non communicat
pars Donati, praeiudicare non posse, si non praeiudicat
parti Donati causa Maximiani uel potius causa Feliciani et [*] [*]