Contra Litteras Petiliani (2.235)

Augustinus respondit: Qui scripturarum ignarus haec
audit nec te credit aut sic errantem, ut nescias quid loquaris,
aut sic fallentem, ut quem fefelleris nesciat quid loquatur,
putat Hieremiam prophetam, cum baptizari uellet, praecauisse,
ne ab hominibus impiis baptizaretur, et sic ista dixisse. quo
enim pertinet quod, antequam hoc testimonium poneres, dixisti:
imitamini saltem prophetas, qui suas animas sacras falso
baptismate decipi timuerunt? quasi Hieremiae temporibus
quisquam sacramento baptismi ablueretur, nisi quod se ipsos
illis lauacris, quae dominus redarguit, Pharisaei paene per omnia
momenta tinguebant et lectos et calices et parapsides, sicut
in euangelio legitur. quomodo ergo potuit Hieremias tamquam
baptismum desiderans et ab impiis baptizari deuitans ista
dixisse? hoc ergo dixit, cum de populo infideli quereretur,
cuius pessimis moribus tribulabatur, non se commiscens factis
eorum; qui tamen corporaliter non se ab illo populo segregauit
nec alia sacramenta quaesiuit quam ille populus secundum
legis ordinem illi tempori congrua sumebat. hunc ergo populum
male uiuentem dixit plagam, qua cor iusti grauiter caedebatur,
siue hoc de se ipso diceret siue in se ipso figuraret
quae futura cernebat. sic enim ait: domine, memor esto
mei et uisita me et innocentem me fac ab insectantibus
me non in longanimitate; scito quomodo ac
ceperim de te improperium ab his qui spernunt
sermones tuos. consumma illos, et erit uerbum
tuum mihi in iucunditatem et gaudium cordis mei,
quoniam uocatum est nomen tuum in me, domine
omnipotens. nonsedi in concilio eorum ludentium,
sed timebam a facie manus tuae; singulariter sedebam,
quoniam amaritudine repletus sum. ut quid
qui me contristant praeualent in me? plaga mea [*] [*][*] [*]

ualida est: unde sanabor? facta est mihi ut aqua
mendax quae non habet fidem. in his omnibus uidetur
quid propheta intellegi uoluerit, sed uidetur ab eis, qui non
ad causam suam peruersam uolunt peruertere quod legunt.
plagam enim suam dixit Hieremias factam sibi aquam mendacem
quae non habet fidem, eos autem uoluit intellegi plagam
suam, qui eum contristabant male uiuendo. unde dicit et apostolus:
foris pugnae, intus timores, et iterum: quis
infirmatur, et ego non infirmor? et quis scandalizatur,
et ego non uror? Et quia desperabat eos posse corrigi,
propterea dixit: unde sanabor, tamquam semper habiturus
dolorem, quamdiu illi tales essent inter quos uiuere cogeretur.
populum autem nomine aquae solere significari in Apocalypsi
manifestatur, ubi aquas multas populos multos non coniectura
nostra, sed illic enodata interpretatione cognoscimus. noli ergo
per prauum intellectum uel potius errorem blasphemare sacramentum
baptismi, etiamsi in homine perditissimo fuerit, quia
nec in Simone mendace aqua mendax erat baptisma quod
acceperat nec tot mendaces uestri aquam mendacem dant, cum
baptizant in nomine trinitatis. nec enim tunc incipiunt esse
mendaces, quando proditi atque conuicti sua facinora confitentur,
sed potius tunc erant mendaces, quando, cum essent
adulteri et scelerati, castos et innocentes se esse fingebant.