Contra Gaudentium Donatistarum Episcopum (2.13)

Quamobrem secundum hoc tuum uerissimum testimonium
et tuam uerissimam expositionem quoniam religio est
quam Dulcitius tribunus tenet, profecto religio est qua te
ad nostram communionem praeceptum imperatoris impellit.
unde fit consequens, ut religio sit etiam qua christianus
imperator ad curam suam iudicat pertinere, ne in res diuinas
inpune peccetur, a quo tu non uis curari nisi ea, quae terrena
re publica continentur. unde et regem Niniuitarum oblitus [*] [*]
quid legeris populo de agenda paenitentia non mandasse dixisti;
haec enim uerba tua sunt ad me: quid, inquis, miseros decipis?
Ionae deus praecepit, prophetam dominus ad populum
misit; nihil tale regi mandauit. aduerte ergo quid scriptum
sit et noli irasci nisi tibi ipsi, qui uel diuina scripta non
recolis uel tu potius miseros decipis: surrexit Ionas et
abiit in Niniue, sicut locutus est dominus. Niniue
autem ciuitas magna erat quasi uiae tridui. et coepit
Ionas ingredi ciuitatem quasi unius diei iter,
et praedicauit et ait: adhuc triduum, et Niniue
subuertetur. et crediderunt uiri Niniuitae domino
et indixerunt ieiunium et saccos induerunt a maiore
usque ad minorem. cumque peruenisset sermo
ad regem ciuitatis Niniue, surrexit de sede sua et
detraxit sibi uestimenta et se circumdedit sacco
et consedit in cinere. praedicaturque a rege et a
potentibus, dicens: homines et iumenta et oues et
boues non gustent quicquam nec pascantur et
aquam non bibant. et induti sunt saccos homines
et iumenta: proclamauerunt ad dominum inpense
et auersus est unusquisque a uia nequitiae suae
et iniquitatis quam in manibus habebat. audisne
tandem regem curasse, quod ad curam regum tibi displiceat
pertinere? certe ut inpense ageretur, quod minus quam oportuerat
agebatur. ideo ergo Niniuitae non sunt expoliationibus
proscriptionibusque uel terrore militum ad paenitentiam imperio
regis artati, quia oboedienter iussa fecerunt. non itaque ostendimus
populum ista perpessum, quia nec tu ostendas regem
fuisse contemptum. proinde cum regibus ea, quae secundum
deum sunt, religioso timore iubentibus quisquis obtemperat, [*] [*]
a timore incipiens et ad dilectionem proficiens a domino accipit
pacem, non sicut pacem dat saeculum, quoniam saeculum
pacem dat propter temporalem utilitatem, dominus autem
propter aeternam salutem. ergo quia ista religio est in qua est
tribunus Dulcitius — neque enim uerba tua negaturus es —,
superstitio est pars Donati unde te uult erui huius religio.
superstitio est quod te quaeris occidere, quod ualde prohibet
huius religio, superstitio est quod erga ista curam reprehendis
imperatoris, quam suscepit exequendam huius religio.