Contra Fortunatum (2-3)

AUG. dixit: Interfui. sed alia quaestio est de fide, alia
de moribus; ego de fide proposui. sed si illi, qui adsunt
malunt audire de moribus, nec ipsam quaestionem defugio.

FORT. dixit: Purgare me prius uolo penes conscientiam
uestram, penes quos polluimur, ex idonei uiri testimonio, qui
mihi et nunc idoneus est et in futura iusti iudicii examinatione
Christi, si ea, quae iactantur, uidit in nobis uel consecutus
est.

AUG. dixit: Ad aliud uocas, cum ego de fide proposuerim.
de moribus autem uestris plene scire possunt, qui electi uestri
sunt. nostis autem me non electum uestrum, sed auditorem [*]

fuisse. itaque quamuis et orationi uestrae interfuerim, ut interrogasti,
utrum separatim uobiscum habeatis aliquam orationem,
deus solus potest nosse et uos. ego tamen in oratione, in qua
interfui, nihil turpe fieri uidi, sed solum contra fidem animaduerti.
quam postea didici et probaui, quod contra solem facitis
orationem. praeter hoc in illa oratione uestra nihil noui comperi.
quisquis autem uobis obponet quaestionem aliquam de
moribus, electis uestris obponit. quid autem inter uos agatis,
qui electi estis, ego scire non possum. nam et eucharistiam
audiui a uobis saepe quod accipiatis; tempus autem accipiendi
cum me lateret, quid accipiatis unde nosse potui ? itaque serua,
si placet. quaestionem de moribus. ut inter electos uestros
discutiatis. si discuti potest. mihi fides data est a uobis, quam
hodie inprobo. de ipsa proposui. ad propositum meum mihi
respondeatur.

FORT. dixit: Et nostra professio ipsa est, quod incorruptibilis
sit deus, quod lucidus, quod inadibilis, intenibilis, inpassibilis
aeternam lucem et propriam habitet, quod nihil ex
sese corruptibile proferat, nec tenebras nec daemones nec
satanam, nec aliud aduersum in regno eius reperiri possit;
sui similem saluatorem direxisse; uerbum natum a constitutione
mundi cum mundum fabricaret, post mundi fabricam
inter homines uenisse, dignas sibi animas elegisse sanctae suae
uoluntati mandatis suis caelestibus sanctificatas, fide et ratione
inbutas caelestium rerum ipso ductore hinc iterum easdem [*]

animas ad regnum dei reuersuras esse secundum sanctam
ipsius pollicitationem, qui dixit: ego sum uia, ueritas et
ianua et: nemo potest ad patrem peruenire, nisi per
me. his rebus nos credimus, quia alias animae, id est alio
mediante non poterunt ad regnum dei reuerti, nisi ipsum reppererint,
ueritatem, uiam et ianuam. ipse enim dixit: qui me
uidit, uidit et patrem et: qui in me crediderit, mortem
non gustabit in aeternum, sed transitum faciet de
morte ad uitam et in iudicium non ueniet. his rebus
nos credimus et haec est ratio fidei nostrae et pro uiribus
animi nostri mandatis eius obtemperare unam fidem sectantes
huius trinitatis, patris et filii et spiritus sancti.