Contra epistulam fundamenti (9)

Fortasse dicas mihi: quando ergo uenit a domino promissus
paracletus? hic ego si non haberem aliud. quod crederem,
facilius eum adhuc uenturum expectarem quam per
Manichaeum uenisse concederem. nunc uero cum in actibus
apostolorum manifestissime sancti spiritus praedicetur aduentus,
quae me necessitas cogit haereticis tam periculose et tam
facile credere? in libro enim memorato sic scriptum est:
primum quidem sermonem fecimus de omnibus. o Theophile,
quae coepit Iesus facere et docere in die, qua
apostolos elegit per spiritum sanctum et praecepit
praedicare euangelium. quibus praebuit se uiuum
post passionem in multis argumentis dierum, uisus
est eis per dies quadraginta et docens de regno dei,
quomodo conuersatus sit cum illis et praeceperit eis,
ne discederent ab Hierosolymis, sed sustinerent pollicitationem
patris, quam audistis, inquit ex ore meo\'
quoniam Iohannes quidem baptizauit aqua, uos autem
spiritu sancto incipietis baptizari: quem et accepturi
estis non post multos dies istos usque ad pentecosten.
illi quidem cum uenissent, interrogabant eum dicentes:
domine, si hoc in tempore repraesentaberis, [*] [*]

et quando regnum Israhel. ille autem dixit: nemo
potest cognoscere tempus, quod pater posuit in sua
potestate; sed accipietis uirtutem spiritus sancti
superuenientem in uos et eritis mihi testes apud
Hierusalem et in tota Iudaea et Samaria et usque in
totam terram. ecce habes, ubi commemorauit discipulos
pollicitationis paternae, quam ex ore eius audierant de uenturo
spiritu sancto. nunc uideamus, quando sit missus. paulo post
enim sequitur et dicit: in illo tempore, quo subpletus
est dies pentecostes, fuerunt omnes eadem animatione
simul in unum; et factus est subito de caelo
sonus, quasi ferretur flatus uehemens, et inpleuit
totum illum locum, in quo erant sedentes; et uisae
sunt illis linguae diuisae quasi ignis, qui et insedit
super unumquemque illorum. et inpleti sunt omnes
spiritu sancto et coeperunt loqui linguis, quomodo
spiritus dabat eis pronuntiare. Hierosolymis autem
fuerunt habitantes Iudaei, homines ex omni natione,
quae est sub caelo. et cum facta esset uox, conlecta
est turba et confusa est, quoniam audiebat unusquisque
suo sermone et suis linguis loquentes eos.
stupebant autem et admirabantur ad inuicem dicentes:
nonne omnes, qui loquuntur, natione sunt
Galilaei? et quomodo agnoscimus in illis sermonem,
in quo nati sumus? Parthi, Medi, Elamitae et qui inhabitant
Mesopotamiam. Armeniam et Cappadociam, [*] [*]
Pontum. Asiam, Phrygiam et Pamphyliam, Aegyptum
et regiones Africae, quae est ad Cyrenen; et qui aduenerant
Romani et Iudaei incolae et Cretenses et
Arabes audiebant loquentes illos suis linguis magnalia
dei. stupebant autem et haesitabant ob id.
quod factum est, dicentes: quidnam hoc uult esse?
alii autem inridebant dicentes: hi musto omnes onerati
sunt. ecce, ubi uenit spiritus sanctus. quid uultis amplius?
si scripturis credendum est, cur non his potius credam,
quae robustissima auctoritate firmatae sunt, quae cum ipso
euangelio, ubi promissum sanctum spiritum pariter credimus,
innotescere populis et commendari posteris praedicarique
meruerunt? hos ergo actus apostolorum euangelio pari auctoritate
coniunctos cum lego, inuenio non solum esse promissum
illis ueris apostolis sanctum spiritum, sed etiam tam manifeste
missum, ut nullus de hac re locus relinqueretur erroribus.