De Fide et Symbolo (8)

Sed per temporalem, ut dixi, dispensationem quoniam
ad nostram salutem et reparationem operante dei benignitate
ab illa incommutabili dei sapientia natura mutabilis nostra
suscepta est, temporalium rerum salubriter pro nobis gestarum
adiungimus fidem, credentes in eum dei filium, qui natus est
per spiritum sanctum ex uirgine Maria. dono enim dei,
hoc est sancto spiritu concessa nobis est tanta humilitas tanti
dei, ut totum hominem suscipere dignaretur in utero uirginis,
maternum corpus integrum inhabitans, integrum deserens. cui
temporali dispensationi multis modis insidiantur haeretici. sed [*] [*]

quisquis tenuerit catholicam fidem, ut totum hominem credat
a uerbo dei esse susceptum, id est corpus, animam, spiritum,
satis contra illos munitus est. quippe cum ista susceptio pro
salute nostra gesta sit, cauendum est, ne, cum crediderit aliquid
nostrum non pertinere ad istam susceptionem, non pertineat
ad salutem. et cum homo excepta forma membrorum, quae
diuersis generibus animantium diuersa tributa est, non distet
a pecore nisi rationali spiritu, quae mens etiam nominatur,
quomodo sana est fides, qua creditur, quod id nostrum susceperit
dei sapientia, quod habemus commune cum pecore, illud
autem non susceperit, quod inlustratur luce sapientiae et quod
hominis proprium est?