Sed per temporalem, ut dixi, dispensationem quoniam 
 ad nostram salutem et reparationem operante dei benignitate 
 ab illa incommutabili dei sapientia natura mutabilis nostra 
 suscepta est, temporalium rerum salubriter pro nobis gestarum 
 adiungimus fidem, credentes in eum dei filium, qui natus est 
 per spiritum sanctum ex uirgine Maria. dono enim dei, 
 hoc est sancto spiritu concessa nobis est tanta humilitas tanti 
 dei, ut totum hominem suscipere dignaretur in utero uirginis, 
 maternum corpus integrum inhabitans, integrum deserens. cui 
 temporali dispensationi multis modis insidiantur haeretici. sed

 1 Ex. 3, 14 

 1 accipit P audiuit M subiungit APTNFM subiungit et dicit YO 
 baec] deinde P 2 dicis EFt dicens M me om. R 3 patere] 
 potestate M 4 posse esse y contraria R illa P 5 dici potest 
 proprie Y proprio M om. P enim om . Py 6 estque P maneat 
 V 7 nihilj nihil ergo AFSrTNYObd 9 si enim TN sifrigidum 
 om . Sf 11 sit om. AFSTNVOa contrarium om. V 
 12 que-»ri»r F quereretur ASVf ei contrarium 7 13 responditur F1 
 14 per om. P diximus TN quoniam legitur post Sed in bd 
 17 nobis] uerbis M 18 est om. M 19 maria uirgine M dei om. 0 
 20 spiritu sancto APV est nobis VO tanti om. TN 21 utro Fl 
 23 dispensatione temporali A dispensatione 0 
 
 
 quisquis tenuerit catholicam fidem, ut totum hominem credat 
 a uerbo dei esse susceptum, id est corpus, animam, spiritum, 
 satis contra illos munitus est. quippe cum ista susceptio pro 
 salute nostra gesta sit, cauendum est, ne, cum crediderit aliquid 
 nostrum non pertinere ad istam susceptionem, non pertineat 
 ad salutem. et cum homo excepta forma membrorum, quae 
 diuersis generibus animantium diuersa tributa est, non distet 
 a pecore nisi rationali spiritu, quae mens etiam nominatur, 
 quomodo sana est fides, qua creditur, quod id nostrum susceperit 
 dei sapientia, quod habemus commune cum pecore, illud 
 autem non susceperit, quod inlustratur luce sapientiae et quod 
 hominis proprium est?