De civitate dei (4.17)

An forte dicunt, quod deam Victoriam Iuppiter mittat adque
illa tamquam regi deorum obtemperans ad quos iusserit ueniat
et in eorum parte considat? Hoc uere dicitur non de illo
Ioue, quem deorum regem pro sua opinione confingunt, sed
de illo uero rege saeculorum, quod mittat non Victoriam, quae
nulla substantia est, sed angelum suum et faciat uincere
quem uoluerit; cuius consilium occultum esse potest, iniquum
non potest. Nam si uictoria dea est, quur non deus est et
triumphus, et uictoriae iungitur uel maritus uel frater uel
filius? Talia quippe isti de dis opinati sunt, qualia si
poetae fingerent adque a nobis exagitarentur, responderent
isti ridenda esse figmenta poetarum, non ueris adtribuenda
numinibus; et tamen se ipsi non ridebant, cum talia deliramenta
non aput poetas legebant, sed in templis colebant.
Iouem igitur de omnibus rogarent, ei uni tantummodo supplicarent.
Non enim, quo misisset Victoriam, si dea est et sub
illo rege est, posset ei audere resistere et suam potius facere
uoluntatem.\'