De Interpellatione Iob et David (3.27-3.31)

et conuenienter dicit:
defecit cor meum et caro mea, deus cordis mei.
neque enim possunt perpetua succedere, nisi terrena defecerint.
deficit ergo caro, quando mortificantur quae sunt carnalia,
deficiunt et illi qui mortificationem Iesu Christi in sua carne [*]
circumferunt; mors enim Christi in illis operatur, ut omnis
errorum moriatur inlecebra. unde colligitur quia et cor
hominis deficit, quando mortificantur cogitationes malae, quae
de corde procedunt, ut terrena omnia abscondat obliuio et
fiat deus cordis eorum qui beati mundo corde deum uidere
mereantur, ut adpropinquent tibi et non se segregent. deus
enim adpropians, non repulsor adpropinquantium est; omnibus [*]
enim uult salutis causa esse, non mortis. denique neminem
repellit nisi qui se ab eius conspectu putauerit sequestrandum.
quoniam ecce inquit qui elongant se a te peribunt.

unusquisque enim operibus suis pietati tuae sese aut iungit
aut separat; fugit enim deum qui operatur ea quorum cognitione
metuat deprehendi, sicut ille qui tectus parietibus et
circumfusus tenebris a domino deo sese existimat non uideri, [*]
uidetur autem, cum dicitur: perdidisti omnes qui fornicantur
abs te. sicut enim mulier quae fornicatur non
adhaeret uiro nec una caro cum uiro suo nec unus spiritus
est, sed diuidit sese ac separat fornicando, ita quaecumque
anima non adhaeret deo, sed uanis idolorum cultibus inseruiens
fornicatur diuidit se sacrilegii scaeuitate et longe fit a domino, [*] [*]

unde sanctus, qui dei iudicium reformidat, semper adhaerere
uult Christo et in eo spem suam ponere, ut laudet dominum,
cui est honor, gloria, perpetuitas a saeculis et nunc et
semper et in omnia saecula saeculorum. amen.