De Fuga Saeculi (13)

Quartum superest quod de morte summi sacerdotis ait:
quia usque ad illud tempus erit in ciuitate refugii
1. [*]
homicida ille, donec moriatur sacerdos magnus,
in quo secundum litteram haeret interpretatio. primum ipsa
fuga sorte magis quam aequitate alicuius examinis definita,
dein in causis paribus inpar euentus; poterat enim fieri ut
post homicidae illius refugium sequenti die obiret magnus
sacerdos. quae autem sub incerto sententia? ergo quia haeret [*] [*]

littera, quaeramus spiritalia. quis est iste magnus sacerdos
nisi dei filius, uerbum dei, cuius aduocationem pro nobis
habemus apud patrem, qui exors omnium est uoluntariorum [*]
et accidentium delictorum, in quo consistunt omnia quae in
terra sunt et quae in caelo ? uinculo enim uerbi constricta
omnia sunt et eius continentur potentia et in ipso constant,
quoniam in ipso creata sunt et in ipso inhabitat omnis
plenitudo. et ideo omnia manent, quia dissolui illa non sinit
quae ipse constrinxit, quoniam in eius uoluntate consistunt;
omnia enim quoad uult suo imperio cohercet et regit et
naturali concordia ligat. uiuit igitur dei uerbum et maxime
in animis uiuit piorum nec umquam moritur plenitudo diuinitatis.
numquam enim moritur sempiterna diuinitas et aeterna
dei uirtus. sane moritur nobis, si a nostra anima separetur, [*]
non quo morte corrumpatur, sed quo dissoluatur atque exuatur
mens nostra ab eius coniunctione; mors enim uera est uerbi
et animae separatio. denique statim incipit anima peccatis
patere uoluntariis.