Apologia Altera Prophetae David (31-35)

Sed iam quia et superiore die et hodie Iudaeis tantis [*]
responsum arbitror, apud uos mihi, fratres dilectissimi, prophetici
facti ratio praestanda est etenim cum primum legeretur
hic psalmi titulus, quod uenerit Nathan ad Dauid, cum
intrauit ad Betsabee, diximus plurimos serie huius historiae
offendi, et ideo tractatum eius adsumpsimus tripertitum
diuisionemque tractatus ita putaui esse faciendam, ut apud [*]
gentiles lapsus condicionis non negaretur, correctio erroris
adstrueretur, apud Iudaeos autem ideo lapsum esse sanctum
Dauid doceremus, ne amplius Iudaeorum perfidia claudicaret
eumque uel dei filium desinerent credere, quem uiderent
communi condicione obnoxium fuisse peccato, Christiani uero
surgentis ecclesiae mysteria possint aduertere. tripertita igitur
diuisio facta est, una secundum naturam, alia secundum fidem, [*] [*]

tertia secundum gratiam. nec infirmitas excludit a uenia et [*]
fides excusat a culpa, gratiam quoque promissam iam dudum
sacramenta conciliant.

Peccauerit Dauid, ne totus mundus erraret, peccauerit sibi, [*]
ut nos omnes emendaret, postremo peccauerit in corpus suum
— qui enim fornicatur in corpus suum peccat —, peccauerit
in corpus suum, ut in Christi corpore redimeretur: ecce
quem uix defendendum putabamus iam cernimus praedicandum.
quis enim est qui nolit diuina magis in se munera quam
humana opera praedicari? arbitramur enim secundum apostolum
iustificari hominem per fidem sine operibus [*]
legis. iustificetur ergo ex fide Dauid, qui per legem peccatum
agnouit, sed peccati ueniam ex fide credidit; iustificetur Dauid,
quia in peccato eius surrecturae ecclesiae mysteria refulserunt.

dicet aliquis, qua ratione et adulterium et homicidium conmiserit
dominici generis auctor electus; at ego aliud dico:
talis auctor dominici fuit corporis eligendus. quid est enim
incorporatio nisi remissio peccatorum ? et ideo exsors peccati [*]
esse non potuit, ut diuinam gratiam et exemplo praeferret et
nuntio. denique ea dispositione Betsabee et Thamar inter
auctores dominici generis conputantur, quarum altera adulterium
fecit, altera conmisit incestum. ea dispositione et Achab [*] [*]

et Iechonias, sicut Matthaeus euangelista descripsit, adnumerantur
maioribus Christi, ut omnes homines redempturas
beneficium a suis maioribus inchoaret, simul ne qui se subiecit
usque ad corporis passionem nobilitatem captasse [*] inmaculatae
originis uideretur; hominum enim ista iactantia est
alienam gloriam, non suam quaerere; et tamen inter ipsos
homines maior uirtutis quam nobilitatis est gratia. simul
edendum exemplum fuit, ut intellegerent omnes maiorum
probra non posse posteris esse dedecori, quod unusquique
successionis maculam propriae merito posset abolere uirtutis.
uides quantos et quam grauiter criminosos dominicae [*] generationis
series conprehendat, de quorum origine propter te
nasci Christus non erubuit? et haec si credas, diuinae misericordiae
in te munera sunt et hoc caelestis insigne est potestatis;
superabundauit enim peccatum, ut superabundaret
gratia. non fuerit igitur Dauid exceptus a culpa, ut esset
electus ad gratiam.

Sed lam mysteria ipsius recenseamus historiae et ex ipsis
scripturarum fontibus hauriamus atque ut omnem seriem [*]
mysteriorum introspicere possimus, textum ipsius repetamus
historiae. sic nempe in libro Regnorum meminimus expressum
eo quod Dauid cum lauantem uidisset Betsabee, Uri uxorem,
adamauerit, deinde domum uenire praeceperit, cum absens
esset uir mulieris. non multo post maritum eius regressum
esse nuntium belli, religiosum sane et deuotum uirum, qui
belli tempore non putauerit sibi ingrediendam domum, cum [*] [*]

socios bello uideret intentos nec domesticis in tabernaculis, [*]
sed in proeliaribus tentoriis excubantes. postea iussu Dauid
in bellum reuocatum sub ea praeceptione, ut obiceretur aduersariis
bellatoribus, quo morte uiri liberam copiam potiendae
mulieris rex haberet. et hic nonnulla est peccati uerecundia
et pudor culpae, quod latebram quaesiuit erroris et iniustae
necis non auctoritatem sibi iure regiae potestatis adsumpsit,
sed inuidiam declinauit. culpam fateor, sed tolerabilior est
quae uerecundia premitur quam quae insolentia praedicatur. [*]
mortuus est igitur Uri bellatoribus obiectus, sed postea idem
qui eum peremerant iussu Dauid expugnata urbe sunt interempti.
haec est historiae series, in qua profunda licet spectare
mysteria.

Et quoniam Dauid non defendendum — neque enim meo [*]
eget auxilio —, sed excusandum excepimus uel potius praedicandum,
ne in tanto mysteriorum profundo uacillem, iustum
est ut eius ore utar, cuius utor historia. utar igitur prophetico
responsorio dicens: cor mundum crea in me, deus,
et spiritum rectum innoua in uisceribus mei. nemo
enim sine spiritus sancti infusione tantos diuini recessus
potest spectare mysterii. etenim si ille tantus propheta spiritus [*]
sancti petit sibi munus infundi, quid facere infirmus debeo,
cum praesertim etiam apostolus sanctus populi quoque se
petat precibus adiuuari, ut ei aperiatur ostium ad loquendum [*] [*]
mysterium uerbi. o si mihi ostium illud Christus dignetur
aperire! pulsemus tamen; solet enim exaudire pulsantes, quia
ipse dixit: pulsate, et aperietur uobis. o si mihi se ipse
reseraret, quia Christus est ianua. ipse intus, ipse extra, ipse
uia quae ducit, ipse uita ad quam contendimus uenire.