Adversus Omnes Haereses (6-8)

Accedit his Cerdon quidam. hic introducit initia duo,
id est duos deos, unum bonum et alterum saeuum, bonum
superiorem, saeuum hunc mundi creatorem. hic prophetias
et legem repudiat, deo creatori renuntiat, superioris dei
filium Christum uenisse tractat, hunc in substantia carnis
negat, in phantasmate solo fuisse pronuntiat, nec omnino
passum, sed quasi passum, nec ex uirgine natum, sed omnino
nec natum. resurrectionem animae tantummodo probat, corporis
negat, solum euangelium Lucae nec tamen totum recipit [*] [*]

apostoli Pauli neque omnes neque totas epistolas sumit. Acta
Apostolorum et Apocalypsim quasi falsa reicit. post hunc discipulus
ipsius emersit, Marcion quidam nomine, Ponticus genere,
episcopi filius, propter stuprum cuiusdam uirginis ab ecclesiae
communicatione abiectus. hic ex occasione qua dictum sit:
omnis arbor bona bonos fructus facit, mala autem
malos, haeresim Cerdonis approbare conatus est (et) eadem
dicere, quae ille superior haereticus ante dixerat. extitit post
hunc Lucanus quidam nomine, Marcionis sectator atque discipulus.
et hic per eadem uadens blasphemiae genera eadem
docet, quae Marcion et Cerdon docuerant. post hos subsequitur
Appelles, discipulus Marcionis, qui posteaquam in carnem
suam lapsus est, a Marcione segregatus est. hic introducit
unum deum (in) infinitis superioribus partibus. hunc
potestates multas angelosque fecisse; propterea et aliam uirtutem,
quam dicit, dominum dicit sed angelum ponit. (ab)
hoc uult uideri mundum institutum ad imitationem mundi
superioris, cui mundo permiscuisse paenitentiam, quia non
illum tam perfecte fecisset quam ille superior mundus institutus
fuisset. legem et prophetas repudiat. Christum neque
in phantasmate dicit fuisse, sicut Marcion, neque in substantia
ueri corporis, ut euangelium docet, sed in eo, quo de
superioribus partibus descenderit, ipso descensu sideream sibi
carnem et aeream contexuisse. hunc in resurrectione singulis
quibusque elementis quae in descensu suo mutuatus fuisset
in ascensu reddidisse, et sic dispersis quibusque corporis sui [*] [*]
partibus in caelum spiritum tantum reddidisse. hic carnis
resurrectionem negat; animarum solarum dicit salutem. solo
utitur apostolo, sed Marcionis, id est non toto. habet praeterea
priuatas, sed extraordinarias lectiones suas, quas appellant
phanerosis, Philumenes cuiusdam puellae, quam quasi prophetissam
sequitur. habet praeterea suos libros, quos inscripsit
Syllogismorum, in quibus probare uult quod omnia, quaecumque
Moyses de deo scripserit, uera non sint, sed falsa sint.

His haereticis omnibus accedit Tatianus quidam alter
haereticus. hic Iustini Martyris discipulus fuit; post hunc
diuersa sentire coepit. totus enim secundum Valentinum sapit,
adiciens illud, quod Adam negat salutem consequi posse, quasi
non, si rami salui fiunt, et radix salua sit accesserunt alii
haeretici, qui dicuntur secundum Phrygas, sed horum non una
doctrina est. sunt enim, qui kata Proclum dicantur, sunt alii.
qui secundum Aeschinen pronuntiantur. hi habent aliam communem
blasphemiam, aliam blasphemiam non communem, sed
peculiarem et suam: et communem quidem illam, qua in
apostolis quidem dicant spiritum sanctum fuisse, paracletum
non fuisse, et qua dicant paracletum plura in Montano dixisse
quam Christum in euangelio protulisse, nec tantum plura,
sed etiam meliora atque maiora. priuatam autem blasphemiam
illi, qui sunt kata Aeschinen, hanc habent, qua adiciunt etiam
hoc, uti dicant Christum ipsum esse filium et patrem. [*] [*]

Est praeterea his omnibus etiam Blastos accedens, qui
latenter Iudaismum uult introducere. pascha enim dicit non
aliter custodiendum esse, nisi secundum legem Moysi XIUI
mensis *. quis autem nesciat, quoniam euangelica gratia euacuatur,
si ad legem Christum redigis? accedit his Theodotus,
haereticus Byzantius, qui posteaquam Christum, pro nomine
adprehensus, negauit, in Christum blasphemare non destitit.
doctrinam enim introduxit, qua Christum hominem tantummodo
diceret, deum autem illum negaret, ex spiritu quidem sancto
(conceptum et) natum ex uirgine, sed hominem solitarium atque
nudum, nullo alio prae ceteris nisi sola iustitiae auctoritate. alter
post hunc Theodotus haereticus erupit, qui et ipse introduxit
alteram sectam: et ipse hominem Christum tantummodo
dicit ex spiritu sancto (et) ex uirgine Maria conceptum
pariter et natum, sed hunc inferiorem esse quam Melchisedech,
eo quod dictum sit de Christo: tu es sacerdos in aeternum
secundum ordinem Melchisedech. nam illum
Melchisedech praecipua ex gratia caelestem esse uirtutem, et
quod agat Christus pro hominibus, deprecator et aduocatus
ipsorum factus, Melchisedech facere pro caelestibus angelis
atque uirtutibus. nam esse illum usque adeo Christo meliorem,
ut apator sit, ametor sit, agenealogetus sit, cuius neque
initium neque finis comprehensus sit aut comprehendi possit. [*] [*] [*] [*]

sed post hos omnes etiam Praxeas quidam haeresim introduxit,
quam Victorinus corroborare curauit. hic deum patrem
omnipotentem Iesum Christum esse dicit; hunc, crucifixum
passumque, contendit mortuum; praeterea se ipsum sibi
sedere ad dexteram suam cum profana et sacrilega temeritate
proponit. [*]