De Oratione (26-29)

Fratrem domum tuam introgressum ne sine oratione
dimiseris (uidisti, inquit, fratrem, uidisti dominum tuum),
maxime aduenam, ne angelus forte sit. sed nec ipse a fratribus
exceptus priora fecerit refrigeria terrena caelestibus.
statim enim iudicabitur fides tua. aut quomodo secundum
praeceptum pax huic domui dices, nisi et eis qui in domo
sunt pacem mutuam reddas?

Diligentiores in orando subiungere in orationibus Alleluia
solent et hoc genus psalmos quorum clausulis respondeant
qui simul sunt. et est optimum utique institutum omne
quod praeponendo et honorando deo conpetit saturatam orationem
uelut opimam hostiam admouere.

Haec est enim hostia spiritalis quae pristina sacrificia
deleuit. quo mihi, inquit, multitudinem sacrificiorum
uestrorum? plenus sum holocaustomatum arietum et
adipem agnorum et sanguinem taurorum et hircorum
nolo. quis enim requisiuit ista de manibus uestris? .
quae ergo quaesierit deus euangelium docet. ueniet hora,
inquit, cum ueri adoratores adorabunt patrem in spiritu
et ueritate. deus enim spiritus est, et adoratores
itaque tales requirit. nos sumus ueri adoratores et ueri sacerdotes,
qui spiritu orantes spiritu sacrificamus orationem hostiam
dei propriam et acceptabilem, quam scilicet requisiuit, quam
sibi prospexit. hanc de toto corde deuotam, fide pastam, [*] [*]

Quid enim orationi de spiritu et ueritate uenienti negabit
deus, qui eam exigit? legimus et audimus et cernimus
quanta documenta efficaciae eius! uetus quidem oratio et ab
ignibus et a bestiis et ab inedia liberabat et tamen non a
Christo acceperat formam. ceterum quanto amplius operatur
oratio Christiana! non roris angelum in mediis ignibus sistit
nec ora leonibus obstruit nec esurientibus rusticorum prandium
transfert, nullum sensum passionis delegata gratia auertit, sed.
patientes et sentientes et dolentes sufferentia instruit, uirtute
ampliat gratiam, ut sciat fides, quid a domino consequatur,
intellegens quid pro dei nomine patiatur. sed et retro oratio
plagas irrogabat, fundebat hostium exercitus, imbrium utilia
prohibebat. nunc uero oratio iustitiae omnem iram dei auertit,
pro inimicis excubat, pro persequentibus supplicat. mirum si
aquas caelestes extorquere nouit, quae potuit et ignes impetrare?
sola est oratio quae deum uincit; sed Christus eam
nihil mali uoluit operari. omnem illi uirtutem de bono contulit.
itaque nihil nouit, nisi defunctorum animas de ipso
mortis itinere reuocare, debiles reformare, aegros remediare,
daemoniacos expiare, claustra carceris aperire, uincula innocentium
soluere. eadem diluit delicta, temptationes repellit,
persecutiones extinguit, pusillanimos consolatur, magnanimos
oblectat, peregrinantes deducit, fluctus mitigat, latrones obstupefacit,
alit pauperes, regit diuites, lapsos erigit, cadentes suspendit,
stantes continet. oratio murus est fidei, arma et tela [*]