Adversus Praxean (31)

Ceterum Iudaicae fidei ista res, sic unum deum credere.
ut filium adnumerare ei nolis et post filium spiritum, qiud
enim erit inter nos et illos nisi differentia ista? quod opus
euangelii, quae est substantia noui testamenti statuens legem
et prophetas usque ad lohannem, si non exinde pater et filius
et spiritus sanctus, tres crediti, unum deum sistunt? sic deus?
uoluit nouare sacramentum, ut noue unus crederetur per
filium et spiritum, ut coram iam deus in suis propriis Domi
nibus et personis cognosceretur, qui et retro per filium et
spiritum praedicatus non intellegebatur. uiderint igitur acti
christi, qui negant patrem et filium. negant enim patrem.
dum eundem filium dicunt, et negant filium, dum eundem
patrem credunt, dando illis quae non sunt. auferendo quae [*] [*]

sunt qui uero confessus fuerit Christum filium
dei, non patrem, deus in illo manet et ipse in deo.
nos credimus testimonio dei, quo testatus est de filio suo:
qui filium non habet, nec uitam habet. non habet
autem filium qui eum alium quam filium credit. [*] [*] [*] [*]