De Gubernatione Dei (4.9-4.12)

a malo opere non cessast subiungit autem ad pudorem et
condemnationem hominum peccatorum, non oredere solum
daemones dei nomen sed etiam timere et contremescere. hoc
est dicere: quid tibi blandiris, o homo, quisquis es, credulitate,
quae sine timore atque obsequio dei nulla eat? aliquid
plus daemones habent. tu enim unam rem babes tantummodo,
illi duas: tu credulitatem habes, non habes timorem, illi et
credulitatem habent pariter et timorem. quid miraris ergo, si
caedupur? quid miraris, si eastigamur si in ius hostium tradimur
si infirmiores omnibus sumus ?

siue miseriae nostrae
siue infirmitates sine euersiones sine captiuitates et poenae
improbae seruitutis testimonia sunt mali serui et boni domini.
quomodo mali serui? P quia patior scilicet uel ex parte quod
mereor. quomodo boni domini? quia ostendit quae mereamur,
etsi non inrogat quae mereamur; clementissima enim ac benignissima
castigatione mauult nos corrigere quam perire. nos
siquidem, quantum ad crimina nostra pertinet, letalibus suppliciis
digni sumus; sed ille plus misericordiae tribuens quam
seueritati uult nos clementis censurae temperamento emendare
quam plaga iustae cohercitionis occidere.

ingratum nobis esse
quod caedimur satis certus sum. sed quid miramur, si peccantes
nos deus uerberat, cum ipsi peccantes seruulos [*]

hincergo agnosei potest,
quam inique ac prauissime aliis seuerissimi sumus nobis indulgentissimi,
aliis asperi nobis remissi. m eodem crimine
punimus alios m absoluimus: intolerabilis prorsus incontumaciae
et praesumptionis. nec agnoscere in nobis uolumus
rectum audemus de aliis usurpare iudicium. quid esse
iniustius nobis aut quid peruersius potest? id ipsum scelus ia
nobis probabile esse ducimus, quod m aliis seuerissime uindicamus.
et ideo 009 sine causa ad nos apostolus clamat :
propter quod inexcusabilis es o homo omnis qui
iudicas : in quo enim alium iudicas. te ipsum coudemnas;eadem
enim agis quae iudicas.