De Gubernatione Dei (1.57-1.60)

sed cum
haec tanta fierent, caelestis cura non profuit. adhibita est
saepissime coercitio, sed emendatio non secuta. sicut enim nos,
cum flagellamur assidue, non corrigimur, ita et illi, cum caederentur
saepissime, non emendabantur. quid enim scriptum
est? murmurauit autem omnis multitudo filiorum
Israhel sequenti die contra Moysen et Aaron, dicens:
uos interfecistis populum domini. et quid
postea? percussa sunt statim et diuino igne consumpta quattuordecim
milia hominum et septingenti.

cum omnis ergo
tunc populi multitudo peccauerit, cur non est in omnibus uindicatum?
praesertim cum ex illa quam supra dixi seditione
Core nullus euaserit. cur ibi cunctum peccantium coetum interfici
deus uoluit, hic tantummodo portionem? scilicet quia
plenus et iustitia et misericordia dominus et pietati suae multa
donat per indulgentiam et seueritati per disciplinam. et ideo
ibi praestitit disciplinae, ut proficeret cunctorum emendationi
poena omnium noxiorum: hic autem misericordiae suae tribuit,
ne uniuersus populus deperiret.

et tamen cum tam misericorditer
egerit, quia in parte plebis castigatio totiens repetita
non profuit, ad ultimum omnes morte damnauit: quae res
et timori et emendationi nostrae simul proficere deberet, scilicet
ne qui illorum exemplo penitus non corrigimur, illorum fortasse
exitu puniamur. non nim dubium est, quid actum de [*] [*]

quid est, quod in his omnibus
non sit? uis uidere rectorem? ecce et praesentia corrigit et
futura disponit: uis uidere seuerum iudicem? ecce noxios punit:
uis uidere iustum et pium? ecce innocentibus parcit: uis uidere
in omnibus iudicem? ecce ubique iudicium est. nam et ut
iudex arguit et ut iudex regit: iudex promit sententiam, iudex
noxios perimit, iudex innoxios muneratur. [*] [*]