Tractatus Undecim (3.61-3.65)

damnauerint, os suum claudat aut certe historiam factae rei
proferens picturis se dicat credere uel poetis, quoniam iam facilius
admittunt quod philosoforum studia mentiuntur, certe
ut huiusmodi rei testimonium et occisorum profetarum a constitutione
mundi sanguis requiratur. Quae si euangelista legens
recte ad testimonium protulit dicens: scrutate scribturas,
etiam me ut ea legerem quae legerat traxit. Non possum
autem dicere quod loqui cogor, ut mihi apostolum sequi non [*] [*] [*]

(uiam) diuini itineris praeparare, de qua deuertere deus nollet,
ut locutum se in eo qui profetauerat conprobaret; certe damnari
liber non potest cuius testimonium canonicae elocutionis
fidem conplet, nec potest tamquam inter aepularum mortalium
uoluntates aliud eligi et aliud repudiari, nec de sofisticis quaestio
est, ubi quod quis adsumpserit sequitur et, dum dialecticum
ingeniorum opus uolunt, sectas de persuasione fecerunt. Scribtura
dei res solida, res uera est nec ab homine electa, sed
homini de deo tradita, cuius si dilibatio sancta est et
massa sancta est. I Inde denique heresis, dum singuli quique
ingenio suo potius quam deo seruiunt et non sequi symbolum,
sed de symbolo disputare disponunt, cum, si fidem
nossent, extra symbolum nil tenerent. Symbolum enim [*] [*]

ne
Binionitarum error ualeret, edocuit; nam qui requirentibus
apostolis omne id quod nominabatur se esse monstrauit,
unum se credi uoluit non diuisum, dicente profeta: hic est
deus noster nec reputabitur alius absque eum qui
ostendit uiam disciplinae et dedit eam Iacob puero
suo et Istrahel dilecto suo; posthaec in terris uisus
est et cum hominibus conuersatus est, dominus deus
nomen eius. Sed ne amore fidei ducti ad alia nos quam proposueramus
conuertisse dicamur, licet ex abun contra
diuersas hereses uincendi locus pateat, tamen de hoc specialiter
susceptum opus uolumus, ut infidele mendacium testimoniorum
nube uincamus. Nunc uero ad illa redeundum
est, ut, si probabiles in eo in quo repraehendimur inuenimur,
recte etiam de reliquis disputasse uideamur. Sic namque et
Paulus dixisse deum ait: beatius est dare magis quam
accipere, et hoc locutum deum in canone non legimus. Et
Daniel deum locutum fuisse testatur dicens: quoniam exiet
iniquitas de Babylone ex presbyteris qui uidebantur
regere plebem.

Et cum ista facta dicta uel scribta et in
euangelistae uerbis et apostoli eloquio et diuinis sermonibus
crederemus, ecce nunc tempus adlatum est, ubi, dum disceptatio
superfluarum rerum quaeritur, stupor fidelibus inseratur. Non
enim possumus dicere deum non dixisse quod eum dixisse
apostolus dixit aut non prophetatum fuisse quod scribtura [*] [*] [*] [*]

Sic et in libris Paralipomenon
Natham profetam, Achiam Selonitam, uisiones Laedam,
uerba Zeu fili Anani ad fidem ueri et eorum quae gesserunt
auctoritatem inuenimus edicta, dicente scriptura: et reliqui
sermones Iosafat primi et nouissimi ecce scribti sunt
in sermonibus Zeu fili Anani qui perscribsit in libro
reges Istrahel, et haec scripta in libris canonis non legimus,
sed recepta a canone conprobamus; sicut et ibi ait: et reliqui
sermones Solomonis primi et nouissimi ecce scribti
sunt in uerbis Nathae profetae et in uerbis I Achiae
Selonitae et in uisionibus Laedam, quae uidebat de
Heiorobeam filio Nabat; et item ibi: et reliqui sermones
Roboam primi et nouissimi nonne scripti sunt in uerbis
Sameae profetae et Edom uidentis et omnes actus eius?
et item ibi: et reliqui sermones Abdiae et actus eius
et uerba eius scribta sunt in libro Edom profetae; et [*] [*] [*]