De Sancto Athanasio, Liber I-II (1.39)

Deum dicere haec audiens, quia adhuc in malis
tuis esse digneris, gaudere te etiam in hoc arbitror, quod
cum praeuaricatoribus, cum deum derelinquentibus illa percepturus
sis ab eo. uae tibi homicidae atque sacrilego, quoniam
nisi paenitentiam factorum tuorum egeris, eris ut nunc es
inter illos quos ore Isaiae increpat dicens: uae, gens
peccatrix, populus plenus. delictis, semen malignum, filii sine
lege, dereliquistis dominum et exacerbastis sanctum Israel
eris semper unus ex illis, qui propter nequitias studiorum
suorum principibus Sodomorum et populis Gomorrhae conparantur,
dum dicitur: audite uerbum domini, principes Sodomorum,
adtendite legem dei, plebs Gomorrhae. cum illis eris
nisi te correxeris, de quibus scriptum legisti: si multiplicaueritis
preces, non exaudiam uos; manus enim uestrae sanguine
plenae sunt. uae tibi, Constanti, qui tantam dei incurreris
offensam, ut non uidere potuisses quid tibi fuisset cauendum.
cum enim dicat ore Isaiae illis prophetarum sanctorum
et omnium iustorum interfectoribus: lauamini, mundi estote,
auferte malitias ab inimicis uestris ante oculos meos, desinite
a malitiis uestris, discite bonum facere, inquirite iudicium,
eripite iniuriam accipientem, iudicate pupillo et iustificate
uiduam, ad haec contra iuberes trucidandos dei cultores,
ipsum deserendum deum, suscipiendam uero idololatriam, hoc
fuit audisse dei monita et fuisse correctum? qua de re istud
cogis nos facere, nisi quia sis cupiens nos tecum gladio consumi?
et si uolueritis, dicit deus, et exaudieritis me, bona
terrae edetis. si uero nolueritis neque exaudieritis me, gladius
nos comedet; os enim domini locutum est ista. cui temperabimus,
deone haec dicenti an tibi eius inimico? deus dicit [*] [*]

Iudaeis, ut iam derelinquerent errores suos, abicerent malitias
suas ex cordibus suis, discerent bonum facere, iustum indicarent
iudicium. tu inquis: damnate iniuste. qua de re istud
suades me facere? nisi quia uelis me effici illiusmodi hominem.
quales sint illi, ad quos dixerit deus: uos autem, dicit deus.
quid succenditis uineam meam, et rapina pauperum in domibus
uestris? quid uos iniuriam facitis populo et faciem inopum
confunditis? et tu ita haec es faciens, ita cuncta gerens.
quae quia faciant indignatur facientibus, tamquam placere
non posse sis sciens, nisi et domini succendisses uineam Ie
et rapinam pauperum constituisses intra domum tuam et multis
modis semis dei inrogasses iniurias. aut dicere temptabis haec
omnia te non fecisse? numquid non succendisti uineam domini,
quando coegisti eam iam non scire dominum Abrahae, deum
Isaac, deum Iacob, deum apostolorum, deum prophetarum ac
martyrum, sed idololatriam per Arrium inuectam, per te nero
exaltatam? numquid non est rapina pauperum haec dei seruorum
Christianorum in domo tua, propter quos legisti scriptum:
beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum caelorum,
cum scias te proscripisse resistentes sacrilegio tuo? numquid
dicere audebis: non feci nec facio iniuriam populo dei? et
quis tantam aliquando fecit quantam tu, qui neque omnia
genera tormentorum inferendo des(in)is neque uarie puniendo?