De Sancto Athanasio, Liber I-II (1.37)

Cum haec ita se habeant et nobis licitum minime
sit iniustum proferre iudicium, superest aut unum te facias
esse ex eius semis et discas iudicium proferre aut, si semper
dei uis esse inter aduersarios, iudicium tuum solus prome
iniustum, desine nos cogere facere quod fieri cernas diuinitus
prohibitum. desine iam criminari Athanasium uel nos quod
enim nos dei destruamus domum, quando inuenias apud Zachariam
te atque contyrannos tuos esse descriptos, quod enim
futuri essetis dei hereditatis persecutores uos, quos dicit
supra modum uobis usurpasse potestatem. crudelitatem etenim
narrans uestram dicit dominus: selatus sum Hierusalem et
Sion selo magno. et ira magna ego irascor super gentes quae
se superponunt uobis, propter quod ego iratus sum minima.
ipsi autem conposuerunt se in mala. audes tenebrarum amator
execrator luminis dicere: damnate innocentem, cum
dignetur praecipere nobis deus per Zachariam dicens: iudicium
iustum iudicate et pietatem et misericordiam facite unusquisque
ad fratrem suum. et uiduam et orphanum et proselytum
et pauperem per potentiam nolite nocere, et malitiam [*] [*] [*]

unusquisque non remimiscatur fratris sui in corde suo. cum
haec sint mandata caelestia, tu cuius auctoritate dixisti: laniate
conseruum uestrum? si dei mandatis te protulisse hanc auctoritatem
dixeris, non poteris probare, quoniam quidem inueniri
non possit in sacris scripturis praeceptum dei innocentem damnandum.
cum itaque ea feceris quae lex prohibet dei, constat
te hanc auctoritatem ex uoluntate illius protulisse qui nocetur
inimicus dei, unde et illis compareris necesse est, quibus dicitur
per prophetam: et dissuaserunt, ne obseruarent, et dederunt
dorsum stultitiae et aures suas et cor suum statuerunt insuadibile,
ne oboedirent; degrauauerunt, ut non oboedirent
legem meam, et infra: non exaudierunt; si clamabunt, et non
exaudiam eos, dicit dominus omnipotens. animae, quies(ci)tote;
haec sunt uerba quae faciatis: loquimini ueritatem unusquisque
ad proximum suum et iudicium pacificum et iustum iudicate
in portis uestris et unusquisque malitiam proximi tui nolite
cogitare in cordibus uestris, et iusiurandum falsum nolite
diligere, quoniam haec omnia odi, dicit dominus omnipotens.
quid me cogis facere ea quae odio se habere dicit dominus
omnipotens ? sed instruens dominus de ieiunio, pacem, inquit,
et ueritatem diligite. quomodo pacis atque ueritatis amatores
esse poteramus, si innocentem falsis per te ac tuos criminibus
praegrauatum tamquam reum puniremus ? aut quae erat pax,
cum haec faciendo etiam a pace domini potuissemus reici?
neque enim pax domini dicentis: pacem meam relinquo uobis,
pacem meam do uobis, relinqueretur ab eo in nobis, cum alio
ipsi tulissemus iniuste. quis ignorat recedente disciplina recedere
et gratiam? apud Malachiam dicit deus: filius honorificat
patrem et seruus dominum suum. et si pater sum ego,
ubi est honor meus? dicit dominus omnipotens. [*] [*]