De Regibus Apostaticis (3-4)

Si male, inquis, egissem, si quomodo dicit Lucifer,
essem haereticus, iam mihi abstulisset deus regnum. accipe
etiam Salomonem superuixisse post idololatriam commissam
et intellegere dignare te quoque talem esse, qualis ille post
idololatriam fuerit. et suscitauit dominus satan Salomoni
Ader Idumaeum et Esrom filium Anadeth in Bemathad,
Adragas regem Saba dominum eius. et congregati sunt super
eum uiri, et erat princeps congregationis, et praeoccupauit [*] [*]

•
Damasic ciuitatem et sedit in ea et regnauit in Damasic,
et erant satanae Salomoni et Israel omnibus diebus Salomonis.
probauimus tibi etiam Salomonem aliquot annis regnasse post
idololatriam, et utique iam non deo sed diabolo seruientem,
unde et diabolicis hominibus notatur haesisse; ita et tu haerens
es consacrilegis tuis Arrianis, qui licet adhuc in corpore sis,
licet in regno sis manens, tamen talis esse inueniris qualis
fuerit Salomon, posteaquam deum dereliquerit et idola fuerit
secutus. talibus nos adhaerere uolueras, qualibus Salomon
fecerit adhaerere Israelitas. ubi fuit ille amor dei, qui fuisse
narratur per sanctas scripturas apud Salomonem, tempore isto
quo idola dignatus est sequi, derelinquere deum? unde hoc?
nisi quia factus omnino fuerit homo alienus ab intellectu sobrio.
nolo tibi plaudeas, quod, cum sis blasphemus et destructor
dei religionis, tamen adhuc habeas regnum et sis superbiens
post sacrilegium tuum, cum et Roboam filium Salomonis idololatriam
facientem uixisse inueniamus in regno uiginti annis.
dicit enim sacra scriptura de eo: et rex Salomon dormiuit
cum patribus suis in ciuitate Dauid; et regnauit filius eius
Roboam pro eo in Hierusalem, et erat sedecim annorum cum
regnaret, et uiginti annis regnauit in Hierusalem. et infra:
et fecit malignum ante conspectum domini et non abiit in uia
Dauid patris sui. ut igitur tam Salomon, ex quo idolis semet
dignatus est mancipare, quam eius filius Roboam, qui semper
idolis fuit seruiens, cum non ambulauerint in Dauid itineribus,
tamen uixerint in regno et utrique regnantes ad uitae ultimum
diem peruenerint, quomodo tu miraris ad temet, cur post
commissum piaculum in eo scelere degens rex superbias, quod
neque tibi regnum neque uita auferatur a deo? quando uideas
etiam Hieroboam domini religionem funditus uertere, ut tu, [*] [*]
fuisse conatum, et tamen superuixerit annis quam plurimis et
quidem in eo scelere manens, sicut scriptum est: et erat homo
ex monte Ephraem seruus Salomonis, et nomen ei erat Hieroboam,
et nomen matris eius erat Sariram, mulier fornicaria,
et alio loco: et factum est ut audiuit omnis Israel, quoniam
reuersus est Hieroboas ex Aegypto, et miserunt et uocauerunt
eum in synagoga et regnificauerunt eum in Israel, et infra:
et dixit Hieroboas in corde suo: nunc reuertetur regnum Dauid.
si ascenderit populus hic sacrificium offerre in domo domini
in Hierusalem, et conuertetur cor populi ad dominum suum
Roboam regem Iuda. tunc igitur Hieroboas cogitauit et abiit.
et fecit duas uitulas aureas et dixit ad populum: sufficiat
uobis ascendisse in Hierusalem. ecce sunt dii tui Israel qui
reduxerunt te de terra Aegypti. et posuit unam in Bethel et
unam dedit in Dan. et factum est hoc uerbum in peccatum,
et antecedebat populus ante faciem unius uitulae usque Dan.
et fecerunt domos in excelsum, et fecit sacerdotes partem aliquam
populi, qui non erant ex filiis Leui. et fecit Hieroboas
diem festum in mense octauo in quinta decima mensis secundum
diem festum Iuda, et ascendit in sacrario quod fecit in
Bethel, ut sacrificaret ante uitulas quas fecit, et constituit in
Bethel sacerdotes excelsorum quos fecit. et ascendit in sacrarium
quod fecit in quinto decimo die mense octauo in die festo quem
finxit a corde suo, et fecit diem festum filiis Israel.

Nolo ergo glorieris quod, cum idololatriam sis gerens,
tamen uiuas regni possidens gloriam, quando uideas hunc
Hieroboam uitulas fecisse aureas, populum Israelitarum conuertisse
ad idololatriam et tamen non solum non statim ut
deliquerat extinctum, sed et diu uiuere permissum. numquid
non potuerat deus eosdem reges idololatres remouere? sed
ostensum est quam sitis ingrati deo uos, qui cum tantum\'
exaltemini, tamen ipsum qui uos exaltat non solum [*] [*]

obliuiscamini, sed et adhuc eundem in semis eius persequamini,
religionem eius tollere cupientes e medio. quod ita esse ei
istius regis cognosce facto Hieroboae, qui cum fuerit filius
ancillae, cum se meminisset ortum de meretrice, cum regnum
acceperit domini sui Salomonis in obprobrium eiusdem Salomonis,
cur de(re)linquens deum ad idola semet uerterit, cum,
inquam, sciuerit sibi regnum datum a deo Hieroboas, propterea
quod Salomon dominus eius idola fuisset secutus, tamen haec
omnia ducens pro nihilo cogitauit idola facere, et ipsis cum
omni populo qui deo seruiebat esse mancipatus quam deo
uiuo, qui illum ex mulieris meretricis filio fecerat regnum
habere Salomonis domini sui. ne itaque mireris quod uobis
. ingratis in ipsum delinquentibus parcat, sed illud hortor uideas,
quod, tarde licet, si in hac tua manseris nequitia, sis percepturus
ea quae omnes in sacrilegio perceperunt praedecessores
tui. hortamur ut temet tantis a malis eripere digneris.
et es habens exempla insuper, non tu primus facis. uidemus
etiam istum Hieroboam commonitionem domini duxisse pro
nihilo. et factum est, inquit, in tempore illo, et Hieroboas exiit
de Hierusalem, et inuenit eum Achias Silonites prophetes in
uia, et Achias opertus erat uestimento nouo, et ambo erant
in campo. et adprehendit Achias uestimentum suum nouum
quod super se habebat et dirupit illud duodecim scissuris
et dixit ad Hieroboam: accipe tibi decem scissuras, quoniam
haec dicit dominus deus Israel: ecce ego disrumpo regnum
de manu Salomonis, et dabo tibi decem sceptra; et duo sceptra
erunt illi propter seruum meum Dauid et propter Hierusalem
ciuitatem, quam elegi ex omnibus tribubus Israel, pro quibus
dereliquit me Salomon, et fecit Astarte idolo inmundo Sydoniorum
et Cama idolo Moab et regi eorum religioni filiorum [*] [*]
Ammon, et non abiit in uias meas, ut faceret quod rectum
est coram me, sicut fecit Dauid pater eius. et non accipiam
regnum totum de manu eius in diebus uitae eius propter Dauid
seruum meum quem elegi, quoniam contra faciam illi per
omnes dies uitae eius. et accipiam regnum de manu fili eius,
et dabo tibi sceptra decem, filio autem eius dabo duo sceptra,
ut sit positio seruo meo Dauid omnibus diebus coram me in
Hierusalem ciuitate, quam elegi mihi, ut ponerem nomen meum
ibi. et accipiam te et regnabis in quibus concupiscit anima
tua, et tu eris rex in Israel. et erit si custodieris omnia quaecumque
praecepero tibi et ieris in uias meas et feceris quod
rectum est in conspectu meo et custodieris praecepta mea
et mandata meas sicut fecit Dauid seruus meus, et ero tecum
et aedificabo tibi domum fidelem, sicut aedificaui Dauid. cum
audierit haec a deo homo ortus qui fuerit ex meretrice, homo
qui se meminerat natum de genere seruili, numquid, posteaquam
impleta sunt omnia quae promiserat dominus, illi qui
sibi tanta promiserat est obsecundatus? et non statim ut exaltatum
se uidit, contra ipsum auspicatus est? non statim,
quomodo fuisset deus derelictus ab omnibus cultoribus suis,
opera est data per Hieroboam?