Epistulae (10)

X. DOMINO DEUINCTISSIMO ET HONORE PRAECIPUO SPECIALITER EXCOLENDO RURICIO FILIO FAUSTUS.

Gratias domino, qui id generali dispensatione largitus est,
ut inter eos, quos locorum interualla discriminant, liber ac
nullis conclusus absentiae legibus animus commearet nihilque
esset tam inpenetrabile, quod mentis aspectibus non pateret,
sed per cordis intuitum inde se inuicem cari gratia intercurrente
conspicerent, ubi caritas ipsa consistit. habet siquidem
et interior noster oculos suos, quibus se conscientiae testis [*] [*] [*]

introspicit, quibus in se conuersus aut erubescenda aut gaudenda
considerat, quibus diem ultimum peruidet, quibus uel
confusibilem uel deo tribuente laudabilem uitae totius historiam
ante animae suae faciem prouida in futurum cogitatione disponit
et in praesentiam trepidae sollicitudinis tempus reddendae
rationis adducit et ea, quae parauit deus diligentibus se,
in secreta pectoris sui pagina spe imaginante depingit.

Quos, ut puto, oculos et ipse ad tremendi iudicis nutum
semper adtollis, ut de te illud propheticum merito dici possit:
sapientis oculi in capite eius. inde est, habeo enim illic,
filius meus, proditores tuos, inde est, inquam, quod praesentium
rerum relinquenda subsidia quasi auidus fenerator per pretia
captiuorum in sinu remuneratoris seminantis more commendas,
de usu proprietatem facis et in perennes thesauros peritura conuertis.
inde est, quod cum fidelissima Sarra tua sub uno Christi
iugo ad communem tendens coronam terrenorum despector
et caelestium conpetitor, saeculi peregrinus et paradisi candidatus
mundo huic, qui iam non habet, unde decipiat uel seducat,
miles Christi secretus inludis. cum regni interminabilis
socia ieiuniis et orationibus et quadam fidei manu ianuam
uitae pia coniuratione pulsatis, ut duplicem palmam de mutua
salute capiatis.

Sed inter haec parum est, quicquid agitur, ut causae insanabiles
hic sanentur, ut inextinguibiles ignes hic extinguantur,
ut ineluctabiles necessitates hic superentur, ut hic peccatorum
sagittae de animae uisceribus euellantur, ut hic uulnera ipsis
alte medullis inpressa curentur, ut hic maculae inuisibiles [*] [*]

luantur, ut hic aeterna gaudia fidelium studiorum labore conparentur.
illa quidem uita praemium istius erit, sed oportet,
ut illius ista sit pretium.

Praelatis itaque obsequiis quaeso, ut, cum se facultas oportuna
praebuerit, gaudere nos de uestra sospitate ac proprietate
faciatis. pro filiis et diaconibus meis uberes refero gratias,
domnam filiam meam religionis speculum et pietatis exemplum
debito cultu ueneratus saluto. dominus deus noster magnificandam
mihi bonitatem uestram et praesentibus repleat bonis
et dignam reddat aeternis, domine deuinctissime et honore praecipuo
specialiter excolende fili.