De Rebaptismate (15)

Et quoniam uidemnr omne baptisma spiritale trifariam diuisisse,
ueniamus etiam ad probationem narrationis propositae, ne uideamur
proprio sensu et temere hoc fecisse. ait enim Ioannes de Domino
nostro in epistola sua nos docens: hic est qui uenit per aquam [*] [*]

et sanguinem Iesus Christus, non in aqua tantum, sed
in aqua et sanguine. et spiritus est qui testimonium
perhibet, quia spiritus est ueritas: quia tres testimonium
perhibent, spiritus et aqua et sanguis. et
isti tres unum sunt. ut ex illis colligamus et aquam praestare
spiritum solitum, et sanguinem proprium hominibus praestare spiritum
solitum et ipsum quoque spiritum praestare spiritum solitum. nam
cum effundatur aqua sicuti et sanguis, spiritus etiam effusus sit
Domino super omnes qui crediderunt: utique et aqua et nihilominus
proprio sanguine, tunc deinde et spiritu sancto possunt homines
baptizari. ait enim Petrus : sed hoc est quod dictum est per
prophetam: erit in nouissimis diebus, dicit Dominus,
effundam spiritum meum super omnem carnem, et prophetabunt
filii eorum et filiae eorum et iuuenes uisiones
uidebunt et seniores somnia somniabunt. et quidem
super seruos et super ancillas effundam de spiritu
meo. quem spiritum in ueteri testamento, non quidem passim nec
effuse, sed communicatum cum aliis aut etiam sponte insiluisso in
quosdam homines uel induisse eos uel fuisse super eos deprehendimus,
sicuti Moysi de septuaginta presbyteris a Domino dictum esse animaduertimus:
et auferam spiritum qui super te est, et imponam
super eos. propter quod etiam secundum pollicitationem
suam Deus ab alio ex spiritu qui super Moysen fuerat imposuit super
illos, et prophetauerunt in castris, quod Moyses ut homo spiritalis
ita contigisse gaudebat, licet ab Iesu filio Naue ut huic rei intercederet
inuito suadebatur, et idcirco non fuisse t permotus. porro autem in
libro Iudicum, item in Regnorum libris animaduertimus super plerosque
aut fuisse spiritum Domini aut insiluisse in eos, tamquam super
Gothoniel Gedeon Iephthe Samson Saul Dauid et ceteros alios. quod
usque adeo ita se habet ut spiritus sancti sponte accedendi ab eis
libertatem ac facultatem manifestissime nos Dominus docuerit dicens:
spiritus ubi uult spirat, et uocem eius audis et nescis
unde ueniat aut quo uadat. ita ut idem spiritus etiam super [*] [*]
indignos quoque sui nonnumquam inueniatur esse, non utique otiose
nec sine ratione, sed necessariae alicuius operationis gratia: sicuti
super Saul fuit, super quem factus est spiritus Dei et prophetauit,
quamquam posteriore tempore postquam recessit ab eo spiritus Domini
et postquam angebat eum spiritus malignus a Domino, quoniam
tone ad hoc postremus uenerat post nuntios quos ante assidue praemiserat
ut interficeret Dauid, qui idcirco inciderunt in chorum prophetarum
et prophetauerunt, ne id quod iussi fuerant perficere possent
aut uellent, quod admirabili ratione per uoluntatem Dei spiritum
qui super illos omnes fuit credimus operatum esse. qui spiritus impleuit
etiam Ioannem baptistam adhuc ab utero matris suae, et incubuit
super eos qui cum Cornelio centurione erant prius quam baptizarentur
aqua. ita dum cohaeret baptismati hominum spiritus aut
antecedit aut sequitur uel cessante baptismate aquae incumbit super
eos qui credunt, dat nobis consilium quod aut ex integro rite baptisma
seruare aut forte dato a quocumque in nomine Iesu Christi baptismate
supplere id debeamus, custodita nominis Iesu Christi, sicuti plenissime
exposuimus, sanctissima inuocatione, custodita praeterea tanti
temporis tot uirorum ueneranda nobis consuetudine et auctoritate.