De Dominica Oratione (35)

Sednobis, fratres dilectissimi, praeter horas antiquitus obseruatas
orandi nunc et spatia et sacramenta creuerunt. nam et
mane orandum est, ut resurrectio Domini matutina oratione
celebretur. quod olim Spiritus sanctus designabat in psalmis
dicens: rex meus et Deus meus, quoniam ad te orabo,
Domine, mane: et exaudies uocem meam, mane [*] [*]

adstabo tibi et uidebo te. et iterum per prophetam loquitur
Dominus: diluculo uigilabunt ad me dicentes:
eamus et reuertamur ad Dominum Deum nostrum.
recedente item sole ac die cessante necessario rursus orandum
est. nam quia Christus sol uerus est et dies uerus, sole ac die
saeculi recedente quando oramus et petimus ut super nos lux
denuo ueniat, Christi precamur aduentum lucis aeternae gratiam
praebiturum. Christum autem diem dictum declarat in psalmis
Spiritus sanctus. lapis, inquit, quem reprobauerunt aedificantes
hic factus est in caput anguli. a Domino
factus est iste et est mirabilis in oculis nostris.
hic est dies quem fecit Dominus: laetemur et epulemur
in eum. item quod sol appellatus sit Malachin propheta
testatur dicens: uobis autem qui timetis nomen
Domini orietur sol iustitiaeet in alis eius curatio
est. quodsi in scripturis sanctis sol uerus et dies uerus est
Christus, nulla hora excipitur christianis, quominus frequenter
ac semper Deus debeat adorari, ut qui in Christo hoc est in sole
et in die uero sumus instemus per totum diem precibus et oremus:
et quando mundi lege decurrens uicibus alternis nox reuoluta
succedit, nullum de nocturnis tenebris esse orantibus
damnum potest, quia filiis lucis et in noctibus dies est. quando
enim sine lumine est cui lumen in corde est? aut quando sol ei
et dies non est cui sol et dies Christus est ?