De Opere et Eleemosynis (25)

Cogitemus, fratres dilectissimi, quid sub apostolis fecerit credentium
populus, quando inter ipsa primordia maioribus uirtutibus
mens uigebat, quando credentium fides nouo adhuc fidei
calore feruebat. domicilia tunc et praedia uenundabant et dispensandam
pauperibus quantitatem libenter ac largiter apostolis obferebant,
terreno patrimonio uendito adque distracto fundos illuc
transferentes ubi fructus caperent possessionis aeternae, illic
comparantes domos ubi inciperent semper habitare. talis tunc
fuit in operationibus cumulus qualis in dilectione consensus,
sicut legimus in Actis apostolorum: turba autem eorum
qui crediderant anima ac mente una agebant nec
fuit inter illos discrimen ullum nec quicquam suum
iudicabant ex bonis quae eis erant, sed fuerunt illis
omnia communia. hoc est natiuitate spiritali uere Dei filium
fieri, hoc est lege caelesti aequitatem Dei patris imitari. quodcumque
enim Dei est in nostra usurpatione commune est, nec
quisquam a beneficiis eius et muneribus arcetur quominus omne
humanum genus bonitate ac largitate diuina aequaliter perfruatur.
sic aequaliter dies luminat, sol radiat, imber rigat, uentus
adspirat, et dormientibus somnus unus est, et stellarum splendor
ac lunae communis est. quo aequalitatis exemplo qui possessor
in terris reditus ac fructus suos cum fraternitate partitur, [*] [*]