De Lapsis (21-25)

Nisi si haec Deo ignorante gesta sunt aut non permittente ipso
omnia ista uenerunt: doceat indocibiles et admoneat inmemores
scriptura diuina quae loquitur dicens: quis dedit in direptionem
Iacob et Israhel eis qui praedabantur illum?
nonne Deus cui peccauerunt et noluerunt in uiis eius
ambulare neque audire legem eius? et superduxit
super eos iram animationis suae. et alibi testatur ac
dicit: numquid non ualet manus Dei ut saluos faciat
aut grauauit aurem ut non exaudiat? sed peccata
uestra inter uos et Deum separant et propter peccata
uestra auertit faciem a uobis ne misereatur.
delicta nostra reputemus, actus nostri et animi secreta uoluentes
conscientiae merita ponderemus. redeat in cor nostrum non ambulasse
nos in uiis Domini, abiecisse legem Dei, praecepta eius
et monita salutaria numquam seruare uoluisse.

Quid de eo boni sentias, quem timorem fuisse aput eum, quam
fidem credas, quem corrigere nec metus potuit, quem persecutio
ipsa non reformauit? alta et recta ceruix nec quia cecidit
inflexa est: tumens animus et superbus nec quia uictus est fractus
est. iacens stantibus et integris uulneratus minatur et quod
non statim Domini corpus inquinatis manibus accipiat aut ore
polluto Domini sanguinem bibat, sacerdotibus sacrilegus irascitur.
adque — o tuam nimiam, furiose, dementiam! — irasceris
ei qui abs te iram Dei auertere nititur, ei minaris qui pro te [*] [*]

Accipe potius et admitte quae loquimur. quid surdae aures salutaria
praecepta non audiunt quae monemus? quid caeci oculi
paenitentiae iter non uident quod obtendimus? quid praeclusa et
alienata mens remedia uitalia non conspicit quae de scripturis
caelestibus et discimus et docemus ? aut si incredulis quibusdam
minor fides est futurorum, uel praesentibus terreantur. ecce
eorum qui negauerunt quae supplicia conspicimus, quos eorum
tristes exitus flemus! nec hic esse sine poena possunt, quamuis
necdum [poenae] dies uenerit. plectuntur interim quidam, quo
ceteri dirigantur. exempla sunt omnium tormenta paucorum.

Vnus ex his qui sponte Capitolium negaturus ascendit postquam
Christum negauit obmutuit. poena inde coepit unde coepit
et crimen, ut nec rogare iam posset qui uerba ad precum misericordiam
non haberet. alia in balneis constituta – hoc enim crimini
eius et malis deerat, ut et ad balneas statim pergeret quae lauacri
uitalis gratiam perdidisset – sed illic ab inmundo spiritu inmunda
correpta laniauit dentibus linguam quae fuerat uel pasta inpie
uel locuta. postquam sceleratus cibus sumptus est, in perniciem
suam rabies oris armata est. ipsa sui carnifex extitit nec diu superesse
postmodum potuit, dolore uentris et uiscerum cruciata
defecit. [*]

Praesente ac teste me ipso accipite quid euenerit. parentes
forte fugientes dum trepidi minus consulunt, sub nutricis alimento
paruulam filiam reliquerunt. relictam nutrix detulit ad
magistratus. illic ei aput idolum quo populus confluebat, quod
carnem necdum posset edere per aetatem, panem mero mixtum,
quod tamen et ipsum de immolatione pereuntium supererat, tradiderunt.
recepit filiam postmodum mater. sed facinus puella
commissum tam loqui et indicare non potuit quam nec intellegere
prius potuit nec arcere. ignoratione igitur obreptum est, ut
sacrificantibus nobis eam secum mater inferret. sed enim puella
mixta cum sanctis precis nostrae et orationis inpatiens nunc ploratu
concuti, nunc mentis aestu fluctuabunda iactari, uelut tortore
cogente quibus poterat indiciis conscientiam facti in simplicibus
adhuc annis rudis anima fatebatur. ubi uero sollemnibus
adinpletis calicem diaconus offerre praesentibus coepit et accipientibus
ceteris locus eius aduenit, faciem suam paruula instinctu
diuinae maiestatis auertere, os labiis obdurantibus premere,
calicem recusare. perstitit tamen diaconus et reluctanti
licet de sacramento calicis infudit. tunc sequitur singultus et uomitus.
in corpore adque ore uiolato eucharistia permanere non
potuit, sanctificatus in Domini sanguine potus de pollutis uisceribus
erupit. tanta est potestas Domini, tanta maiestas: secreta
tenebrarum sub eius luce detecta sunt, sacerdotem Dei nec
occulta crimina fefellerunt.