De Lapsis (16-20)

Spretis his omnibus adque contemptis ante expiata delicta, ante
exomologesim factam criminis, ante purgatam conscientiam sacrificio
et manu sacerdotis, ante offensam placatam indignantis
Domini et minantis uis infertur corpori eius et sanguini et plus
modo in Dominum manibus adque ore delinquunt quam cum Dominum
negauerunt. pacem putant esse quam quidam uerbis fallentibus
uenditant. non est pax illa sed bellum, nec ecclesiae iungitur
qui ab euangelio separatur. quid iniuriam beneficium [*] [*]

Nemo se fallat, nemo decipiat. solus Dominus misereri potest.

ueniam peccatis quae in ipsum commissa sunt solus potest ille
largiri qui peccata nostra portauit, qui pro nobis doluit, quem
Deus tradidit pro peccatis nostris. homo Deo maior non potest esse,
nec remittere aut donare indulgentia sua seruus potest quod in
Dominum delicto grauiore commissum est, ne adhuc lapso et hoc
accedat ad crimen, si nesciat esse praedictum: maledictus
homo qui spem habet in hominem. Dominus orandus est,
Dominus nostra satisfactione placandus est qui negantem negare
se dixit, qui omne iudicium de patre solus accepit. credimus
quidem posse aput iudicem plurimum martyrum merita et opera [*] [*]

Ceterum si quis praepropera festinatione temerarius remissionem
peccatorum dare se cunctis putat posse aut audet Domini
praecepta rescindere, non tantum nihil prodest sed et obest lapsis.
prouocasse est iram non seruasse sententiam nec misericordiam
prius Domini deprecandam putare, sed contempto Domino de
sua facilitate praesumere. sub ara Dei animae occisorum martyrum
clamant magna uoce dicentes: quousque, Domine sanctus
et uerus, non iudicas et uindicas sanguinem nostrum
de his qui in terris inhabitant? et requiescere
ac patientiam tenere adhuc iubentur. et quemquam posse aliquis
existimat remittendis passim donandisque peccatis bonum fieri
contra iudicem uelle aut prius quam uindicetur ipse alios posse
defendere? mandant aliquid martyres fieri: si iusta, si licita,
si non contra ipsum Dominum a Dei sacerdote facienda: sit obtemperantis
facilis et prona consensio, si petentis fuerit religiosa
moderatio. mandant aliquid martyres fieri: si scripta non sunt
in Domini lege quae mandant, ante est ut sciamus illos de Domino
inpetrasse quod postulant, tunc facere quod mandant. neque
enim statim uideri potest diuina maiestate concessum quod fuerit
humana pollicitatione promissum.

Nam et Moyses pro peccatis populi petit nec tamen peccantibus
ueniam cum petisset accepit. precor, ait, Domine, deliquit
populus hic delictum grande: et nunc si [*] [*]

In euangelio Dominus loquitur dicens: qui confessus me
fuerit coram hominibus, et ego confitebor eum coram
patre meo qui est in caelis: qui autem me
negauerit, et ego negabo eum. si negantem non negat,
nec confitentem confitetur. non potest euangelium in parte consistere
et in parte nutare. aut utrumque oportet ualeat aut utrumque
uim amittat amittat. si negantes rei criminis non erunt, nec
confitentes praemium uirtutis accipiunt. porro si fides quae uicerit
coronatur, necesse est et uicta perfidia puniatur. ita martyres
aut nihil possunt, si euangelium solui potest, aut si euangelium
solui non potest, contra euangelium facere non possunt
qui de euangelio martyres fiunt. nemo, fratres dilectissimi, nemo
infamet martyrum dignitatem, nemo eorum glorias destruat et
coronas. manet incorruptae fidei robur incolume, nec dicere aliquid
aut facere contra Christum potest cuius et spes et fides et uirtus
et gloria omnis in Christo est: ut ab episcopis contra mandatum
Dei fiat, auctores esse non possunt qui ipsi Dei mandata fecerunt.
an quisquam maior Deo aut diuina bonitate clementior qui aut
infectum uelit quod passus est Deus fieri aut quasi illi minus
potestatis ad protegendam ecclesiam suam fuerit, auxilio nos suo
putet posse seruari ? [*] [*]