De Lapsis (11-15)

Dissimulanda, fratres, ueritas non est nec uulneris nostri materia
et causa reticenda. decepit multos patrimonii sui amor
caecus, nec ad recedendum parati aut expediti esse potuerunt quos
facultates suae uelut conpedes ligauerunt. illa fuerunt remanentibus
uincula, illae catenae quibus et uirtus retardata est et fides
pressa et mens uincta et anima praeclusa, ut serpenti terram secundum
Dei sententiam deuoranti praeda et cibus fierent qui terrestribus
inhaererent. et idcirco Dominus bonorum magister et
praemonens in futurum, si uis, inquit, perfectus esse,
uende omnia tua et da pauperibus et habebis [*] [*]

Sequi autem Christum quomodo possunt qui patrimonii uinculo
detinentur? aut quomodo caelum petunt et ad sublimia et alta
conscendunt qui terrenis cupiditatibus degrauantur? possidere se
credunt qui potius possidentur, census sui serui nec ad pecuniam
domini sed magis pecuniae mancipati. hoc tempus, hos homines
apostolus denotat dicens: qui autem uolunt diuites fieri
incidunt in temptationem et muscipula et desideria
multa et nocentia quae mergunt hominem in perditionem
et in interitum. radix enim omnium malorum
est cupiditas quam quidam adpetentes errauerunt
a fide et inseruerunt se doloribus multis. Dominus
autem quibus nos praemiis ad contemptum rei familiaris
inuitat? parua haec et exigua huius temporis damna quibus mercedibus
pensat? nemo est, inquit, qui relinquat domum
aut agrum aut parentes aut fratres aut uxorem aut
filios propter regnum Dei et non recipiat septies
tantum in isto tempore, in saeculo autem uenturo
uitam aeternam. quibus cognitis et de Dei pollicentis ueritate [*] [*]

Sed tormenta postmodum uenerant et cruciatus graues reluctantibus
inminebant. queri de tormentis potest qui per tormenta
superatus est, excusationem doloris obtendere qui uictus est in
dolore. potest rogare talis et dicere: certare quidem fortiter uolui
et sacramenti mei memor deuotionis ac fidei arma suscepi, sed
me in congressione pugnantem cruciamenta uaria et supplicia
longa uicerunt. stetit mens stabilis et fides fortis et cum torquentibus
poenis inmobilis diu anima luctata est. sed cum durissimi
iudicis recrudescente saeuitia iam fatigatum nunc flagella adhuc
scinderent, nunc contunderent fustes, nunc eculeus extenderet,
nunc ungula effoderet, nunc flamma torreret, caro me in conluctatione
deseruit, infirmitas uiscerum cessit, nec animus sed
corpus in dolore defecit/ potest cito proficere ad ueniam causa
talis, potest eiusmodi excusatio esse miserabilis. sic hic Casto et
Aemilio aliquando Dominus ignouit, sic in prima congressione
deuictos uictores in secundo proelio reddidit, ut fortiores ignibus
fierent qui ignibus ante cessissent et unde superati essent inde
superarent. deprecabantur illi non lacrimarum miseratione sed [*] [*]

Nunc uero quae uulnera ostendere uicti possunt, quas plagas
hiantium uiscerum, quae tormenta membrorum, ubi non fides
congressa cecidit, sed congressionem perfidia praeuenit? nec excusat
oppressum necessitas criminis, ubi crimen est uoluntatis.
nec hoc eo dico, ut fratrum causas onerem, sed ut magis fratres
ad precem satisfactionis instigem. nam cum scriptum sit: qui
nos felices dicunt in errorem uos mittunt et semitam
pedum uestrorum turbant, qui peccantem blandimentis
adulantibus palpat peccandi fomitem subministrat nec
conprimit delicta ille sed nutrit. at qui consiliis fortioribus redarguit
simul adque instruit fratrem promouet ad salutem. quos
diligo, inquit Dominus, redarguo et castigo. sic oportet
et Domini sacerdotem non obsequiis decipientibus fallere sed
remediis salutaribus prouidere. inperitus est medicus qui tumentes
uulnerum sinus manu parcente contrectat et altis recessibus
uiscerum uirus inclusum dum seruat exaggerat. aperiendum
uulnus est et secandum et putraminibus amputatis medella fortiore
curandum. uociferetur et clamet licet et conqueratur aeger
inpatiens per dolorem, gratias aget postmodum cum senserit
sanitatem.

Emersit enim, fratres dilectissimi, nouum genus cladis et
quasi parum persecutionis procella saeuierit, accessit ad cumulum
sub misericordiae titulo malum fallens et blanda pernicies. contra
euangelii uigorem, contra Domini ac Dei legem temeritate quorundam
laxatur incautis conmunicatio, inrita et falsa pax, periculosa
dantibus et nihil accipientibus profutura. non quaerunt [*] [*]