Liber qui appellatur Speculum (32)

XXXII. DE EPISTVLA AD CORINTHIOS SECVNDA.

4 Nam gloria nostra haec est, testimonium conscientiae nostrae,
quod in simplicitate. et sinceritate dei, et non in sapientia [*] [*]

carnali, sed in gratia dei conuersati sumus in mundo. Et
post paululum: Si quis autem contristauit, non me contristauit,
sed ex parte, ut non onerem, omnes uos. sufficit illi
qui eiusmodi est obiurgatio haec, quae fit a pluribus, ita ut
e contra magis donetis et consolemini forte abundantiore
tristitia absorbeatur qui eiusmodi est. propter quod obsecro
uos, ut confirmetis in illum caritatem. ideo enim scripsi, ut
cognoscam experimentum uestrum, an in omnibus oboedientes
sitis. cui autem aliquid donastis, et ego. nam et ego quod
donaui, si quid donaui, propter nos in persona Christi, ut non
circumueniamur a satana: non enim ignoramus cogitationes
eius. Et alio loco: Ideo habentes hanc ministrationem,
iuxta quod misericordiam consecuti sumus, non deficimus; sed
abdicamus occulta dedecoris, non ambulantes in astutia, neque
adulterantes uerbum dei, sed in manifestatione ueritatis
commendantes nosmet ipsos ad omnem conscientiam hominum
coram deo. Et post paucos uersus: Non enim nosmet
ipsos praedicamus, sed Iesum Christum dominum, nos autem
seruos uestros per Iesum. Et paulo post: Habemus autem
thesaurum istum in uasis fictilibus, ut sublimitas sit uirtutis
dei, et non ex nobis. in omnibus tribulationem patimur, sed
non angustiamur: aporiamur, sed non destituimur: persecutionem
patimur, sed non derelinquimur: deicimur, sed non
perimus: semper mortificationem Iesu in corpore nostro circumferentes,
ut et uita Iesu in corporibus nostris manifestetur.
semper enim nos qui uiuimus in mortem tradimur propter [*] [*]
Iesum; ut et uita Iesu manifestetur in carne nostra mortali.
ergo mors in nobis operatur, uita autem in nobis. habentes
autem eundem spiritum fidei, sicut scriptum est: credidi
propter quod locutus sum, et nos credimus propter quod et
loquimur. Et post VI uersus: Propter quod non deficimus:
sed licet is qui foris est homo noster corrumpatur, tamen is
qui intus est renouatur de die in diem. id enim quod in
praesenti est momentaneum et leue tribulationis nostrae supra
modum in sublimitatem aeternum gloriae pondus operatur in
nobis : non contemplantibus nobis quae uidentur, sed quae
non uidentur. quae enim uidentur temporalia sunt, quae autem
non uidentur aeterna sunt. Et post paululum: Adiuuantes
autem et exhortamur, ne in uacuum gratiam dei recipiatis.
ait enim: tempore accepto exaudiui te et in die salutis adiuui
te. ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis:.
nemini dantes ullam offensionem, ut non uituperetur ministerium
nostram: sed in omnibus exhibeamus nosmet ipsos sicut dei
ministros, in multa patientia, in tribulationibus, in necessitatibus,
in angustiis, in plagis, in carceribus, in seditionibus,
in laboribus, in uigiliis, in ieiuniis, in castitate, in scientia,
in longanimitate, in suauitate, in spiritu sancto, in caritate
non ficta, in uerbo ueritatis, in uirtute dei: per arma iustitiae
a dextris et sinistris, per gloriam et ignobilitatem, per infamiam
et bonam famam: ut seductores et ueraces, sicut qui
ignoti et cogniti, quasi morientes et ecce uiuimus, ut castigati
et non mortificati, quasi tristes semper autem gaudentes,
sicut egentes multos autem locupletantes, tamquam nihil
habentes et omnia possidentes. Et post paucos uersus:
Dilatamini et uos. nolite iugum ducere cum infidelibus. quae [*] [*]
enim participatio iustitiae cum iniquitate? aut quae societas
luci ad tenebras? quae autem conuentio Christi ad Belial?
aut quae pars fideli cum infideli? qui autem consensus templo
dei cum idolis? uos enim estis templum dei uiui, sicut dicit
dominus: quoniam inhabitabo in illis et inambulabo, et ero
illorum deus, et ipsi erunt mihi populus. propter quod exite
de medio eorum et separamini, dicit dominus, et inmundum
ne tetigeritis: et ego recipiam uos, et ero uobis in patrem,
et uos eritis mihi in filios et filias, dicit dominus omnipotens.
Has igitur habentes promissiones, carissimi, mundemus nos
ab omni iniquinamento carnis et spiritus, perficientes sanctificationem
in timore dei. Et post paululum : Quoniam et
si contristaui uos in epistula, non me paenitet: et si paeniteret,
uidens quod epistula illa, etsi ad horam, uos contristauit,
nunc gaudeo, non quia contristati estis, sed quia contristati
estis ad paenitentiam. contristati enim estis secundum deum,
ut in nullo detrimentum patiamini ex uobis. quae enim
secundum deum tristitia est, paenitentiam in salutem stabilem
operatur: saeculi autem tristitia mortem operatur. ecce enim
hoc ipsum, secundum deum contristari uos, quantam in uobis
operatur sollicitudinem! Et post paucos uersus: Notam
autem uobis facimus, fratres, gratiam dei, quae data est in
. ecclesiis Machedoniae, quod in multo experimento tribulationis
abundantia gaudii ipsorum, altissima paupertas eorum abundauit
in diuitias simplicitatis eorum. quia secundum uirtutem, [*] [*]
testimonium illis reddo, et supra uirtutem uoluntarii fuerunt,
cum multa exhortatione obsecrantes nos gratiam et communicationem
ministerii, quod fit in sanctos: et non sicut sperauimus,
sed semet ipsos dederunt primum domino, deinde nobis
per uoluntatem dei, ita ut rogaremus Titum, ut quemadmodum
coepit ita et perficiat in uos etiam gratiam istam. sed sicut
in omnibus abundatis fide et sermone et scientia et omni sol-
licitudine et caritate uestra in nos, ut et in hac gratia abundetis :
non quasi imperans dico, sed per aliorum sollicitudinem etiam
uestrae caritatis ingenium bonum conprobans. scitis enim
gratiam domini nostri lesu Christi, quoniam propter uos
egenus factus est, cum esset diues, ut inopia illius uos diuites
essetis. et consilium in hoc do: hoc enim nobis utile est, qui
non solum facere, sed et uelle coepistis ab anno priore. nunc
uero et facto perficite, ut quemadmodum promtus est animus
uoluntatis, ita sit et perficiendi ex eo quod habetis. si enim
uoluntas promta, secundum id quod habet accepta est, non
secundum quod non habet. non enim ut aliis sit remissio,
uobis autem tribulatio, sed ex aequalitate: in praesenti tempore
uestra abundantia illorum inopiam suppleat, et illorum
abundantia uestrae inopiae sit supplementum, ut fiat aequalitas,
sicut scriptum est: qui multum, non abundauit, et qui modi- .
cum, non minorauit. gratias autem deo, qui dedit eandem
sollicitudinem pro uobis in corde Titi: quoniam exhortationem
quidem suscepit, sed cum sollicitior esset, sua uoluntate profectus
est ad uos. misimus autem cum illo fratrem, cuius [*] [*] [*] [*]
laus est in euangelio per omnes ecclesias — non solum autem,
sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae in
hac gratia, quae ministratur a nobis ad domini gloriam et
destinatam uoluntatem nostram, — deuitantes hoc, ne quis
nos uituperet in hac plenitudine, quae ministratur a nobis.
prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram
hominibus. Et post VIIII uersus: Nam de ministerio quod
fit in sanctos, ex abundantia est mihi scribere nobis. scio
enim promtum animum uestrum, pro quo de uobis glorior
apud Machedonas, quoniam Achaia parata est ab anno praeterito
et uestra aemulatio prouocauit plurimos. misi autem
fratres, ut ne quod gloriamur de uobis euacuetur in hac parte:
ut, quemadmodum dixi, parati sitis, ne, cum uenerint mecum
Machedones et inuenerint uos inparatos, erubescamus nos, ut
non dicam uos, in hac substantia. necessarium ergo existimaui
rogare fratres, ut peruenirent ad uos et praepararent
repromissam benedictionem hanc paratam esse, sic quasi
benedictionem, non quasi auaritiam. hoc autem: qui parce
seminat, parce et metet, et qui seminat in benedictionibus, de
benedictionibus et metet. unusquisque enim prout destinauit
corde suo, non ex tristitia, aut ex necessitate: hilarem enim
datorem diligit deus: potens est autem deus omnem gratiam
abundare facere in uobis, ut in omnibus semper omnem
sufficientiam habentes abundetis in omne opus bonum, sicut
scriptum est: dispersit, dedit pauperibus, iustitia eius manet [*] [*]
in aeternum. qui autem administrat semen seminanti, et
panem ad manducandum praestabit et multiplicabit semen
uestrum. et augebit incrementa. frugum iustitiae uestrae, ut in
omnibus locupletati abundetis in omnem simplicitatem, quae
operatur per nos gratiarum actionem deo — quoniam ministerium
huius officii non solum supplet ea quae desunt sanctis,
sed etiam abundat per multas gratiarum actiones in domino —,
per probationem ministerii huius glorificantes deum in oboedientia
confessionis uestrae et simplicitate communicationis in
illos et in omnes, et ipsorum obsecratione pro uobis, desiderantium
uos propter eminentem gratiam dei in uobis. gratias
ago deo super inenarrabili dono eius. Et alio loco: Qui
autem gloriatur, in domino glorietur. non enim qui se ipsum
commendat, ille probatus est, sed quem deus commendat.
Et post aliquantum : Ministri Christi sunt? ut minus
sapiens dico, plus ego. in laboribus plurimis, in carceribus
abundantius, in plagis supra modum, in mortibus frequenter:
a Iudaeis quinquies quadraginta una minus accepi, ter uirgis
caesus sum, semel lapidatus sum, ter naufragium feci, nocte
et die in profundo maris fui: in itineribus saepe, periculis
fluminum, periculis latronum, periculis ex genere, periculis
gentibus, periculis in ciuitate, periculis in solitudine, periculis
in mari, periculis in falsis fratribus, in labore et aerumna,
in uigiliis multis, in fame et siti, in ieiuniis multis, in frigore
et nuditate: praeter illa quae extrinsecus sunt, instantia mea
cotidiana, sollicitudo omnium ecclesiarum. quis infirmatur, et [*] [*] [*]
ego non infirmor? quis scandalizatur, et non ego uror? si
gloriari oportet, quae infirmitatis meae sunt gloriabor..E t
post paululum: Libenter igitur gloriabor in infirmitatibus
meis, ut inhabitet in me uirtus Christi propter quod placeo
mihi in infirmitatibus, in contumeliis, in necessitatibus, in
persecutionibus, in angustiis pro Christo. cum enim infirmor,
tunc potens sum. Et post XI uersus : Ecce tertio hoc
paratus sum uenire ad uos, et non ero grauis uobis. non
enim quaero quae uestra sunt, sed uos. nec enim debent filii
parentibus thesaurizare, sed parentes filiis. ego autem libentissime
inpendam et superinpendar ipse pro animabus uestris,
licet plus uos diligens minus diligar. Et post aliquot
uersus: Timeo enim, ne forte, cum uenero, non quales uolo
inueniam uos et ego inueniar a uobis qualem non uultis : ne
forte contentiones, aemulationes, animositates, dissensiones,
detractiones, susurrationes, inflationes, seditiones sint inter uos,
ne iterum cum uenero, humiliet me deus apud uos et lugeam
multos ex his qui ante peccauerunt et non egerunt paenitentiam
super inmunditiam et inpudicitiam, quam gesserunt.
Et alio loco: Oramus autem deum, ut nihil mali faciatis: non
ut nosuos probati pareamus, sed ut uos quod iustum est faciatis.
Et post VI uersus : De cetero, fratres, gaudete, perficimini,
exhortamini, idem sapite, pacem habete: et deus dilectionis
et pacis erit uobiscum. [*] [*]