Gesta cum Emerito Donatistarum Episcopum (6)

Et cum legeret, Augustinus episcopus dixit: Dicam caritati
uestrae et commemorem rem dulcissimam et suauissimam,
quam domino adiuuante sumus experti. cum ante ipsam collationem
inter nos aliqui fratres de hac re colloqueremur, quia
pro pace Christi episcopi debent esse aut debent non esse,
quod nobis fatendum est, circumspicientes omnes fratres et
coepiscopos nostros, non facile nobis occurrebant, qui hoc
uellent suscipere et de hac humilitate domino sacrificare.
dicebamus, ut fieri solet, \'ille potest, ille non potest, ille
consentit hoc, ille non tolerat\', loquentes pro suspicionibus
nostris magis, qui corda illorum uidere minime poteramus.
quando autem uentum est ut hoc palam fieret, in concilio [*]

uniuersorum tam frequenti paene trecentorum episcoporum
sic placuit omnibus, sic exarserunt omnes, ut parati essent
episcopatum pro Christi unitate deponere et non perdere, sed
deo tutius commendare. duo ibi uix inuenti sunt quibus displiceret,
unus annosus senex, qui hoc etiam dicere liberius
ausus est; alter uoluntatem suam tacito uultu significauit.
sed posteaquam illum senem liberius hoc dicentem obruit
omnium fraterna correptio, illo mutante sententiam uultum
etiam ille mutauit. audite ergo, quibus modis etiam ipsa exhortatio
facta est propter illum qui ait: qui se humiliat
exaltabitur.