De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (3.3)

Postremo ad id quod intellectu perspicacissimo adsequi non
ualemus, auctoritate diuina consentire cogamur. bene, quod ipsi nos [*] [*]

admonent, iustitiam Christi nisi credentibus prodesse non posse et
prodesse aliquid paruulis confitentur. unde, ut diximus, necesse est
eos baptizatos in credentium numero sine ulla tergiuersatione constituant.
consequenter igitur, si non baptizentur, inter eos qui non
credunt erunt ac per hoc nec uitam habebunt, sed ira dei manet super
eos, quoniam qui non credit filio, non habebit uitam,
sed ira dei manet super eum, et iudicati sunt, quoniam qui
non credit, iam iudicatus est, et condemnabuntur, quoniam
qui crediderit et baptizatus fuerit, saluus erit, qui autem
non crediderit, condemnabitur. iam nunc uideant isti, qua
iustitia temptent uel conentur adserere non ad uitam aeternam, sed
ad iram dei pertinere et iudicari diuinitus atque damnari homines,
qui sine peccato sunt, si quemadmodum proprium ita nullum in eis
est etiam originale peccatum.