De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (2.7)

Nam qui dicunt esse posse in hac uita hominem sine peccato,
non est eis continuo incauta temeritate obsistendum. si enim esse
posse negauerimus, et hominis libero arbitrio, qui hoc uolendo
appetit, et dei uirtuti uel misericordiae, qui hoc adiuuando efficit,
derogabimus. sed alia quaestio est, utrum esse possit, alia utrum
sit; alia, sinon est, cum possit esse, cur non sit; alia, utrum qui omnino
numquam ullum peccatum habuerit, non solum quisquam sit,
uerum etiam poterit aliquando esse uel possit. in hac quadripertita
propositione quaestionum si a me quaeratur, utrum homo sine peccato
possit esse in hac uita, confitebor posse per dei gratiam et liberum
eius arbitrium, ipsum quoque liberum arbitrium ad dei gratiam,
hoc est ad dei dona, pertincre non ambigens, nec tantum ut sit, uerum
etiam ut bonum sit, id est ad facienda mandata domini conuertatur
atque ita dei gratia non solum ostendat quid faciendum sit, sed adiuuet etiam,
ut possit fieri quod ostenderit. quid enim habemus quod
non accepimus? unde et Hieremias dicit: scio, domine, quia
non est in homine uia eius nec uiri est, ut ambulet et [*] [*]
dirigat gressus suos. hinc et in Psalmis cum quidam dixisset
deo: tu praecepisti mandata tua custodiri nimis, continuo
non de se praesumpsit, sed optauit, ut faceret: utinam, inquit, dirigantur
uiae meae ad custodiendas iustificationes tuas!
tuncnon confundar, dum inspicio in omnia mandata tua.
quis autem optat, quod in potestate sic habet, ut ad faciendum
nullo indigeat adiumento? a quo autem id optet, quia non a fortuna
uel a fato uel a quolibet alio praeter deum, in consequentibus satis
ostendens: itinera, inquit, mea dirige secundum uerbum
tuum, et ne dominetur mihi omnis iniquitas. ab huius
execrandae dominae seruitute liberantur, quibus dominus
Iesus eum recipientibus dedit potestatem filios dei fieri. ab ista
horrenda dominatione liberandi fuerant, quibus dicit: si uos
filius liberauerit, tunc uere liberi eritis. his atque huiusmodi
aliis innumerabilibus testimoniis dubitare non possum nec
deum aliquid inpossibile homini praecepisse nec deo ad opitulandum
et adiuuandum, quo fiat quod iubet, inpossibile aliquid esse. ac
per hoc potest homo, si uelit, esse sine peccato adiutus a deo.