De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (2.48)

Idem ipse itaque saluator est paruulorum atque maiorum,
de quo dixerunt angeli: natus est uobis hodie saluator et de
quodictumest aduirginemMariam: uocabis nomen eius Iesum;
ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum,
ubi aperte demonstratum est eum hoc nomine, quo appellatus est
Iesus, propter salutem quam nobis tribuit nominari; Iesus quippe
latine saluator est. quis est igitur qui audeat dicere dominum Christum
tantum maioribus. non etiam paruulis esse Iesum? qui uenit in
similitudine carnis peccati, ut euacuaret corpus peccati, in quo [*] [*]

infirmissimo nulli usui congruis uel idoneis infantilibus membris anima
rationalis miserabili ignorantia praegrauatur. quam plane ignorantiam
nullo modo crediderim fuisse in infante illo, in quo uerbum caro
factum est, ut habitaret in nobis, nec illam ipsius animi infirmitatem
in Christo paruulo fuerim suspicatus, quam uidemus in paruulis. per
hanc enim etiam, cum motibus inrationabilibus perturbantur, nulla
ratione, nullo imperio, sed dolore aliquando uel doloris terrore cohibentur,
ut omnino uideas illius inoboedientiae filios, quae mouetur
in membris repugnans legi mentis nec. cum uult ratio, conquiescit;
uerum et ipsa saepe uel dolore corporis tamquam uapulando conpescitur uel pauescendo uel
tali aliquo animi motu non tamen uoluntate
praecipiente conprimitur. sed quia erat in eo similitudo carnis peccati,
mutationes aetatum perpeti uoluit ab ipsa exorsus infantia, ut ad
mortem uideatur etiam senescendo illa caro peruenire potuisse, nisi
iuuenis fuisset occisus. quae tamen mors in carne peccati inoboedientiae
debita redditur, in similitudine autem carnis peccati oboedientiae
uoluntate suscepta est. ad eam quippe iturus eamque passurus hoc
ait: ecce ucnit princeps mundi huius et in me nihil inueniet;
sed ut sciant omnes, quia uoluntatem patris
mei facio. surgite, eamus hinc. his dictis perrexit ad indebitam
mortem factus oboediens usque ad mortem.