De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (2.24)

Sed ecce, inquiunt, apostolus dicit: bonum certamen
certaui, cursum consummaui, fidem seruaui; superest
mihi corona iustitiae; quod non diceret, si haberet ullum peccatum
. immo uero respondeant, quomodo potuit haec dicere, cui adhuc
restabat ipsius passionis, quam sibi iam inpendere dixerat, tam
magna conflictatio, tam molestum et grande certamen. an ad eius
consummandum cursum parum adhuc deerat, quando illud deerat,
ubi erat futurus acrior et crudelior inimicus? quodsi ideo
talibus uerbis certus securusque gaudebat, quia de uictoria futuri
tanti certaminis certum eum securumque iam fecerat, qui eandem
passionem iam illi reuelauerat inminere, non re plenissima, sed spe
firmissima haec dixit et quod futurum esse praesumpsit tamquam
f actum fuerit indicauit. si ergo his uerbis etiam hoc adderet, ut diceret:
\'nullum habeo iam peccatum\', hoc quoque illum intellegeremus non
de rei factae, sed de rei futurae perfectione dixisse. sic enim ad ipsius
cursus consummationem pertinebat nullum habere peccatum,
quod isti putant, cum haec diceret, iam in illo fuisse conpletum, [*] [*]

quemadmodum ad ipsius cursus consummationem pertinebat
etiam in certamine passionis aduersarium superare, quod etiam
ipsi necesse est fateantur, cum haec diceret, adhuc in illo fuisse conplendum.
hoc ergo totum nos dicimus tunc fuisse adhuc perficiendum,
quandoiam de dei promissione praefidens totum ita dicebat, tamquam
fuisset effectum. ad ipsius quippe cursus consummationem pertinebat
etiam quod peccata dimittebat debitoribus suis atque ita sibi ut
dimitterentur orabat; qua domini pollicitatione certissimus erat
in illo fine, quem adhuc futurum iam fidendo dicebat inpletum,
nullum se habiturum esse peccatum. nam, ut alia omittam, miror
si, cum uerba illa dicebat, per quae istis uisus est nullum habuisse
peccatum, iam fuerat ab illo ablatus ille stimulus carnis, de quo a se
auferendo dominum ter rogauerat responsumque acceperat: sufficit
tibi gratia mea; uirtus in infirmitate perficitur. huic
tanto uiro perficiendo necessarium fuit, ut ab illo angelus satanac
non auferretur, a quo propterea colaphizabatur, ne magnitudine
reuelationum extolleretur, et audet quisquam quemquam uel putare
uel dicere positum sub onere uitae huius ab omni omnino mundum
esse peccato ?