De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (2.22)

At enim ait dominus: estote perfecti, sicut
pater uester caelestis perfectus est; quod non praeciperet,
inquiunt, si sciret fieri non posse quod praecipit. non nunc quaeritur .
utrum fieri possit, si istam perfectionem ad hoc accipiunt, ut sine
ullo sit quisque peccato, cum hanc agit uitam — iam enim supra
respondimus posse fieri -, sed utrum aliquis faciat, hoc nunc quaerimus.
neminem autem esse, qui tantum uelit, quantum res exigit,
ante praecognitum est, sicut scripturarum quae supra commemoraui
testimonia tanta declarant. et tamen cum dicitur cuiusque
perfectio, qua in re dicatur uidendum est. nam ex apostolo testi -,
monium paulo ante posui, ubi se fatetur in acceptione iustitiae, quam
desiderat, nondum esse perfectum et tamen continuo dicit: quotquot
ergo perfecti, hoc sapiamus; quod utrumque non diceret,
nisi in alia re perfectus esset, in alia non esset. uelut si iam sit quisquam
sapientiae perfectus auditor-quod nondum erant illi, quibus
dicebat: lac uobis potum dedi, non escam; nondum enim
poteratis, sed nec adhuc quidem potestis; eis quippe et
illud ait: sapientiam loquimur inter perfectos, utique
perfectos audit ores uolens intellegi —, potest ergo fieri, sicut dixi,
ut iam sit aliquis sapientiae perfectus auditor, cuius nondum sit perfectus
et doctor; potest perfectus esse iustitiae cognitor, nondum [*] [*]
perfectus effector; potest perfectus esse, ut diligat inimicos, qui
nondum est perfectus ut sufferat. et qui perfectus est in eo, quod
omnes homines diligit, quippe qui etiam ad inimicorum dilectionem
peruenerit, quaeritur utrum iam sit in ipsa quoque dilectione perfectus,
id est utrum quos diligit, tantum diligat, quantum illa inconmutabilis
regula ueritatis diligendos esse praescribit. cum ergo legitur in
scripturis cuiusque perfectio, qua in re dicatur, non neglegenter intuendum
est, quoniam non ideo quisque prorsus sine peccato esse
intellegitur, quia in aliquare dicitur esse perfectus. quamquam et in hoc
possit ita dici, ut non quia iam non est quo proficiat, sed quia ex
maxima parte profecit, hoc nomine dignus habeatur, sicut in doctrina
legis dici potest quisque perfectus, etiamsi eum aliquid
adhuc latet; sicut perfectos dicebat apostolus, quibus tamen ait:
et si quid aliter sapitis, id quoque uobis deus reuclabit;
uerum tamen in quod peruenimus, in eo ambulemus.