De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (2.14)

lob autem post tam magnum de illo iustitiae testimonium
dei quid dicat ipse uideamus. in ueritate, inquit, scio,
quia ita est. quemadmodum enim iustus erit ante
dominum? si enim uelit contendere cum eo, non poterit
oboedire ci. et paulo post: quis, inquit, iudicio eius
aduersabitur? quodsi fuero iustus, os meum impie loquetur.
iterum paulo post: scio, inquit, quia inpunitum me
non dimittit. quia sum impius, quare non sum mortuus?
quodsi purificatus niue et mundatus fuero mundis
manibus, sufficienter in sordibus me tinxisti. item in
alio suo sermone: quia conscripsisti, inquit, aduersus me
mala et induisti me iuuentutis meae peccata et posuisti
pedem meum in prohibitione, seruasti omnia opera mea
et in radices pedum meorum inspexisti, qui ueterescunt
sicut uter uel sicut ucstimcntum a tinea comestum.
homo enim natus ex muliere parui est temporis et plenus
iracundia et, sicut flos cum flor uit et decidit, discessit,
sicut umbra non manet. nonne et huius curam fecisti
uenire in iudicium tuum? quis enim erit mundus a
sordibus? nemo, nec si unius diei fuerit uita eius. et paulo [*] [*]

post: dinumerasti, inquit, necessitudines meas et nihil
te latuit de peccatis meis; signasti peccata mea in folliculo
et adnotasti si quid inuitus commisi. ecce et Iob
confitetur peccata sua et in ueritate se dicit scire, quia non est
iustus quisquam ante dominum. et ideo iste hoc in ueritate scit,
quia, si nos dixerimus non habere peccatum, ipsa ueritas in nobis
non est. proinde secundum modum conuersationis humanae perhibet
ei deus tam magnum iustitiae testimonium; ipse autem se metiens
ex regula illa iustitiae, quam sicut potest conspicit apud deum,
in ueritate scit, quia ita est, et adiungit: quemadmodum enim
iustus erit ante dominum? si enim uelit contendere cum
eo, non poterit oboedire ei, idest:\'si iudicandus ostendere uoluerit
non in se inueniri posse quod damnet, non poterit oboedire ei\';
amittit enim etiam illam oboedientiam, qua oboedire posset praecipienti
confitenda esse peccata. unde quosdam increpat dicens:
quid uultis mecum iudicio contendere? quod ille praccauens:
ne, inquit, intres in iudicium cum seruo tuo, quoniam
non iustificabitur in conspectu tuo omnis uiuens.
ideo etiam dicit Iob: quis enim iudicio eius aduersabitur?
quodsi fuero iustus, os meum impie loquetur; hoc est
enim: \'si me iustum dixero contra iudicium eius, ubi perfecta illa
iustitiae regula me conuincit iniustum, profecto impie loquetur os
meum, quia contra dei ucritatem loquetur\'.