De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (2.13)

Danihel uero post orationem, quam fudit deo, de se ipse
dicit: cum orarem et confiterer peccata mea et peccata
populi mei domino deo meo. propterea, nisi fallor, per supra
memoratum Hiezechielem cuidam superbissimo dicitur: numquid
tu sapientior quam Danihel? neque hic dici potest, quod
quidam contra orationem dominicam argumentantur, quia etsi
orabant eam, inquiunt, sancti et perfecti iam apostoli nullum omnino
habentes peccatum, non tamen pro se ipsis, sed pro inperfectis
et adhuc peccatoribus dicebant: dimitte nobis debita nostra,
sicut et nos dimittimus debitoribus nostris, ut per hoc,
inquiunt, quod dicerent \'nostra\', in uno esse corpore demonstrarent
et illos adhuc habentes peccata et se ipsos, qui iam carebant omni ex
parte peccato. in Danihele certe hoc non potest dici, qui, ut credo,
tamquam propheta praeuidens hanc aliquando praesumptionem futuram,
cum in oratione saepe dixisset \'peccauimus\', non ita nobis
exposuit, cur hoc dixerit, ut ab illo audiremus: \'cum orarem et
confiterer peccata populi mei domino deo meo\', nec adhuc distinctione
confusa, ut esset incertum propter unius corporis societatem. si
diceret: \'cum peccata nostra confiterer domino deo meo\', sed omnino 2J [*] [*]