De Mendacio (22)

Quid ergo? si ad christianum homicida confugiat aut
uideat, quo confugit, et de hac re interrogetur ab eo, qui ad
supplicium quaerit hominem hominis interfectorem, mentiendum
est? quomodo enim non tegit peccatum mentiendo, cum
ille, pro quo mentitur, peccatum sceleratum admiserit? an [*] [*]

quia non de peccato eius interrogatur, sed de loco, ubi lateat?
ergo mentiri ad cuiusquam tegendum peccatum malum est,
mentiri autem ad tegendum peccatorem non est malum? ita
sane, ait quispiam; non enim tunc peccat quisquam, cum
euitat supplicium, sed cum facit aliquid dignum supplicio.
pertinet autem ad disciplinam Christianam, ut neque de cuiusquam
correctione desperetur neque cuiquam paenitendi aditus
intercludatur. quid? si ad iudicem ductus de ipso loco, ubi
se ille occultet, interrogeris, dicturus es aut: non ibi est,
ubi eum scis esse, aut: non noui et non uidi, quod nosti
et uidisti? dicturus ergo es falsum testimonium et occisurus
animam tuam, ne occidatur homicida? an usque ad conspectum
iudicis mentieris, iudice autem quaerente iam uerum
dices, ne sis falsus testis? ipse igitur hominem proditione
occisurus es. etiam proditorem quippe diuina scriptura detestatur.
an forte proditor non est, qui iudici interroganti uerum
indicat, esset autem proditor, si quemquam ultro ad exitium
deferret? quid? si de iusto atque innocente ubi lateat sciens
a iudice interrogeris, qui tamen ad mortem a maiore potestate
iussus est rapi, ut ille, qui interrogat, exsecutor sit legis
non conditor? an ideo non erit falsum testimonium, quod pro
innocente mentieris, quia nec ille iudex, sed exsecutor interrogat?
quid? si ipse conditor legis interroget aut quilibet iudex
iniquus ad supplicium quaerens innocentem? quid facies?
falsus testis an proditor eris? an ille erit proditor, qui iusto
iudici latentem homicidam ultro detulerit, et ille non erit,
qui iudici iniusto, ubi lateat innocens quem quaerit occidere, [*]
interroganti indicauerit eum, qui se fidei eius commiserat?
an inter crimen falsi testimonii et proditionis dubius incertusque
remanebis? an tacendo uel profitendo te non esse dicturum
certus utrumque uitabis? cur ergo non hoc facias, priusquam
ad iudicem uenias, ut caueas etiam mendacium? euitato
enim mendacio omne testimonium falsum effugies, sine omne
mendacium sit falsum testimonium siue non omne; euitato
autem falso testimonio, quod tu esse intellegis, non effugies
omne mendacium. quanto ergo fortius, quanto excellentius
dices: nec prodam nec mentiar!