De Mendacio (21)

Quod si absurdum est, quid dicemus? an falsum testimonium
non est, nisi cum quisque ita mentitur, ut aut crimen
confingat in aliquem aut alicuius crimen occultet aut quoquo
modo quemquam in iudicio premat? uidetur enim testis iudici
necessarius ad causae cognitionem. sed si hactenus testem
scriptura nominaret, non diceret apostolus: inuenimur et
falsi testes dei, si testimonium diximus aduersus
deum, quia excitauerit Christum, quem non excitauit.
ita enim ostendit falsum testimonium esse mendacium,
etiamsi in cuiusquam falsa laude dicatur.

An forte tunc dicit falsum testimonium qui mentitur,
cum aut alicuius peccatum uel fingit uel tegit aut alicui
obest quoquo modo? si enim mendacium, quod aduersus uitam
cuiusquam temporalem dicitur, detestabile est, quanto magis
quod aduersus uitam aeternam! sicuti est omne mendacium,
si in doctrina religionis fiat. et ideo falsum testimonium
uocat apostolus, si quis de Christo, etiam quod ad eius
laudem uidetur pertinere, mentiatur. si autem mendacium
sit, quod neque cuiusquam peccatum aut confingat aut tegat
nec a iudice quaeratur et nulli obsit et prosit alicui, nec falsum
testimonium esse nec reprehensibile mendacium?