De Gestis Pelagii (61-65)

Quoniam necesse erat impleri quod praedixit apostolus
Paulus: oportet et haereses esse, ut probati manifesti
fiant in uobis, post ueteres haereses inlata est etiam modo [*] [*] [*]

Ista haeresis cum plurimos decepisset et fratres, quos
non deceperat, conturbaret, Caelestius quidam talia sentiens
ad iudicium Carthaginensis ecclesiae perductus episcoporum
sententia condemnatus est. deinde post aliquot annos Pelagio,
qui magister eius perhiberetur, cum ista haeresis fuisset
obiecta, ad episcopale iudicium etiam ipse peruenit recitatisque
omnibus quae in libello contra eum dato Heros et
Lazarus episcopi Galli posuerant illis quidem absentibus et
de aegritudine unius eorum excusantibus Pelagium ad omnia
respondentem quattuordecim episcopi prouinciae Palaestinae [*] [*]

Ex his etiam, quae Caelestium dixisse uel scripsisse
, tamquam dogmata discipuli eius sunt obiecta Pelagio, sua
quaedam et ipse cognouit, sed aliter se quam obiciebantur
sensisse respondit. hinc est illud, \'quod ante aduentum Christi
uixerunt quidam sancte ac iuste\'; Caelestius autem dixisse
perhibebatur \'quod sine peccato fuerint\'. item obiectum est
dixisse Caelestium \'ecclesiam esse sine macula et ruga\';
Pelagius autem dixit \'dictum a se quidem, sed ita, quoniam
lauacro ab omni macula et ruga purgatur ecclesia, quam
uelit dominus ita permanere\'. item illud dictum a Caelestio
\'quoniam plus faciamus quam in lege et euangelio iussum
est\'; Pelagius autem \'de uirginitate hoc se dixisse\' respondit,
de qua Paulus dicit: praeceptum domini non habeo\'.
item obiectum est affirmare Caelestium \'unumquemque hominem
posse habere omnes uirtutes et gratias\', ac sic auferri diuersitatem
gratiarum, quam apostolus docet; Pelagius autem
respondit non se auferre gratiarum diuersitatem, sed dicere [*] [*]

Has ex nomine Caelestii quattuor sententias non sic
approbauerunt episcopi iudices, sicut eas Caelestius sensisse
dicebatur, sed sicut de his respondit Pelagius. uiderunt enim,
quod aliud sit sine peccato esse, aliud sancte ac iuste uiuere,
sicut etiam ante aduentum Christi quosdam uixisse scriptura
testatur, et quamuis non sit hic ecclesia sine macula et ruga,
tamen eam et lauacro regenerationis ab omni macula rugaque
purgari et eam ita uelle dominum permanere — nam et ita permanebit,
quia sine macula et ruga utique in aeterna felicitate
regnabit — et quod perpetua uirginitas, quae praecepta non est,
sine dubio plus sit quam coniugalis pudicitia, quae praecepta
est, quamuis in multis uirginitas perseueret, qui tamen non
sunt sine peccato, et quod eas omnes gratias, quas loco uno
commemorat, habuerit apostolus Paulus. quas tamen eum
dignum fuisse accipere aut non secundum merita, sed
potius secundum praedestinationem aliquo modo intellegere
potuerunt — ipse enim dicit: non sum dignus, uel: non
sum idoneus uocari apostolus — aut eorum intentionem
subterfugit uerbum, quod Pelagius quemadmodum posuerit
ipse uiderit. haec sunt, in quibus episcopi Pelagium pronuntiauerunt
piis consentire doctrinis.

Nunc similiter recapitulando illa paulo attentius uideamus,
quae illum contraria reprobare et anathematizare dixerunt. in
hoc enim potius tota haeresis ista consistit. exceptis ergo
illis, quae in adulatione nescio cuius uiduae in libris suis
posuisse dictus est, quae ille neque in libris suis esse neque [*] [*]