De Conjugiis Adulterinis (1.4)

Sed rem ipsam paulo apertius proloquamur et [*] [*]
quasi constituamus ante oculos. ecce placuit continentia
mulieri, uiro non placet. discessit ab eo mulier et coepit
uiuere continenter, ipsa scilicet casta mansura, sed factura,
quod dominus non uult, adulterum uirum: qui cum se non
continuerit, alteram quaeret. quid sumus dicturi mulieri, nisi
quod dicit ecclesiae sana doctrina? redde debitum uiro, ne,
dum tu quaeris unde amplius honoreris, ille unde damnetur
inueniat. hoc enim et illi diceremus, si te nolente continere
uoluisset. non enim habes potestatem corporis tui, sed ille;
sicut nec ille habet potestatem corporis sui, sed tu. nolite
inuicem fraudare nisi ex consensu. cum haec atque huius
modi plura, quae ad hoc pertineant, dixerimus, placetne tibi,
ut nobis mulier ex ista tua ratione respondeat: (ego apostolum
audio dicentem: praecipio mulierem a uiro non discedere;
quodsi discesserit, manere innuptam aut uiro
suo reconciliari? ecce discessi, nolo reconciliari uiro, sed
innupta permaneo. non enim ait: si discesserit, manere innuptam,
donec uiro suo reconcilietur, sed, manere, inquit,
innuptam aut uiro suo reconciliari. hoc, inquit, faciat
aut illud. unum e duobus eligendum permisit, non autem in
horum alterum conpulit. manere innupta eligo ac sic praeceptum
inpleo. corripe. argue, increpa, utere qua uolueris
seueritate, si nupsero).