De bono coniugali (31-35)

Ex hac oboedientia pater ille, qui sine uxore non fuit,
esse sine unico filio et a se occiso paratus fuit. unicum enim
non inmerito dixerim, de quo audiuit a domino: in Isaac
uocabitur tibi semen. quanto ergo citius, ut etiam sine
uxore esset, si hoc iuberetur, audiret! unde non frustra saepe
miramur nonnullos utriusque sexus ab omni concubitu continentes
neglegenter oboedire praeceptis, cum tam ardenter adripuerint
non uti concessis. unde quis dubitat et excellentiae
sanctorum illorum patrum atque matrum filios generantium
non recte conparari mares et feminas nostri temporis, quamuis
ab omni concubitu inmunes in uirtute oboedientiae minores,
etiamsi illis hominibus et in habitu animi defuisset, quod in
istorum opere manifestum est? sequantur ergo agnum pueri
cantantes canticum nouum, sicut in Apocalypsi scriptum est,
qui cum mulieribus se non contaminauerunt, non
ob aliud nisi quia uirgines permanserunt. nec ideo se arbitrentur
meliores esse primis patribus sanctis, qui nuptiis, ut
ita dicam, nuptialiter usi sunt. earum quippe usus ita se
habet, ut, si quid in eis per carnis conmixtionem, quod
excedat generandi necessitatem, quamuis uenialiter factum
fuerit, contaminatio sit. nam quid expiat uenia, si omnino non
contaminat illa progressio? a qua contaminatione mirum si
inmunes essent pueri sequentes agnum, nisi uirgines permanerent.

Pueros quoque ac uirgines integritatem ipsam deo
dicantes multo maxime commonemus, ut tanta norint humilitate
tuendum esse, quod in terra interim uiuunt, quanto magis
caeli est quod uouerunt. nempe scriptum est: quanto [*] [*]