De Beata Vita (16-17)

Sed cum his uerbis eum iocantes quasi ad uescendam particulam
suam prouocamus, animaduerti ceteros rei totius ignaros
et scire cupientes, quid inter nos solos tam iucunde ageretur, sine
risu nos intueri. qui mihi prorsus similes uisi sunt — quod plerumque
solet- his, qui cum epulantur inter auidissimos rapacissimosque
conuiuas, a rapiendo uel grauitate sese abstinent uel pudore terrentur.
et quia ego inuitaueram et magni cuiusdam hominis personam
atque, ut totum explicem, ueri hominis etiam in illis l\'pulis [*]

inuitatorem sustinere docuisti, commouit me illa inaequalitas
mensae nostrae et discrepantia. adrisi matri. atque illa liberrime,
quod minus habebant, quasi de suo cellario promendum imperans:
Iam dic uobis, inquit, et redde, qui sint isti Academici et quid sibi
uelint. — Cui breuiter cum exposuissem aperteque ita, ut nemo
illorum ignarus abscederet: Isti homines, inquit, caducarii sunt —
quo nomine uulgo apud nos uocantur, quos comitialis morbus
subuertit — et simul surrexit, ut abiret. atque hic omnes laeti ac
ridentes interposito fine discessimus.

Postridie autem, cum item post prandium sed aliquanto
quam pridie serius idem ibidemque consedissemus: Tarde,
inquam, uenistis ad conuiuium; quod uobis non cruditate accidisse
arbitror, sed paucitatis ferculorum securitate, quod non tam mature
adgrediendum uisum est, quod cito uos peresuros putastis. non multum
enim reliquiarum credendum erat remansisse, ubi die ipso
atque sollemnitate exiguum repertum erat. fortasse recte. sed quid
uobis praeparatum sit, ego quoque uobiscum nescio. alius est enim,
qui omnibus cum omnes tum maxime tales epulas praebere non cessat,
sed nos ab edendo uel inbecillitate uel saturitate uel negotio
plerumque cessamus; quem manentem in hominibus beatos eos facere
inter nos heri, nisi fallor, pie constanterque conuenerat. nam cum
ratio demonstrasset eum beatum esse, qui deum haberet, nec huic
quisquam uestrum sententiae restitisset, quaesitum est, quid uobis
uideretur deum habere. de qua re, si bene memini, tres sententiae
dictae sunt. nam partim placuit deum habere illum, qui ea
faceret quae deus uellet; quidam autem dixerunt quod is deum [*]
haberet, qui bene uiueret; reliquis uero in eis deus esse uisus est, in
quibus inmundus qui appellatur spiritus non est.